Той дзень (+відэа)


Відэа = тут


У МАЁЙ КРАІНЕ ВАЙНА
 
У маёй краіне вайна.
Кроў на душах,
кроў на сьнягах.
І балюча нават у снах.
Ад таго і сноў больш няма.
 
У маёй краіне вайна.
З ночы і
ажно давідна.
І ніяк ня сыйдзе зіма,
і ніяк не пачнецца вясна,
бо ў маёй краіне вайна.
 
Гэткіх зімаў ня помніць ніхто.
Не было шчэ жалезнай зімы.
Каб сьняжынкі лавілі ў сіло.
Каб, як турмы, стаялі дамы.
 
І на голы лес гром упаў.
Быць бядзе, браце, быць бядзе.
Той хто шчасьця свайго ня знаў,
той чужое сабе ўкрадзе.
 
Пасярод краіны сьцяна,
за сьцяною з табою мы –
пілігрымы тае вайны –
прычакаем канец зімы.
 

ЦІ ПРЫЙДУЦЬ ЯНЫ ЗА ТАБОЙ…
 
Быў шанец сысьці
з крывёю
меншай…
Ня выпапала.
Вайна забірае найлепшых.
Б’е ў дыхала іх.
 
Ці прыйдуць яны за табой,
хлопчык мой…
мілы мой.
Як іх трымае зямля,
дзяўчынка мая…
мілая.
 
І гэта ўжо ненармальна,
калі ты мне сьнішся штоночы.
Было б ідэальна
сустрэцца
жывымі
аднойчы.
 
Бог і любоў з табою.
Шанец утоплены ў Леце.
Сумна, трывожна да болю
у беларускім сьвеце.
 
Ці прыйдуць яны за табой,
хлопчык мой…
мілы мой.
Як іх трымае зямля,
дзяўчынка мая…
мілая.

І гэта ўжо ненармальна,
калі ты мне сьнішся штоночы.
Было б ідэальна
сустрэцца
жывымі
аднойчы.

Бог і любоў з табою.
Шанец утоплены ў Леце.
Сумна, трывожна да болю
у беларускім сьвеце.
 
Ці прыйдуць яны за табой,
хлопчык мой…
мілы мой.
Як іх трымае зямля,
дзяўчынка мая…
мілая.
 
2010/11, крыніцы інфы - тут.
.
19.12.12 11:41
загружаются комментарии

Валярына Кустава