На дне: без рамантыкі /з штодзённіка палітарыштанта, частка апошняя/





Палітычныя...

Салідарнасьць – яна ці ўсебаковая, альбо яе няма. З адповеду расейскаму злачынцу 08.11.11.

***

Лепей за ўсё сядзелася мне, натуральна, з палітычнымі (ды й ня толькі мне), бо ў спачатку ў 21-ай, а потым у 23-яй, мне давялося сядзець з Пашам (МФ), далей у 1-ай – з Романом (МФ). Абодвух сябры не пакідалі без увагі, амаль штодня прыносілі перадачы, якіх хапала на ўсюю камору. Можна пахваліцца, што "хаты", дзе адбываюць пакаранне палітычныя, ня менш забяспечаныя, як "рабочыя". ("Рабочымі" называюць каморы, дзе ўтрымліваюцца тыя, што пагаджаюцца працаваць на адміністрацыю.)




Палітычныя (Маладафронтаўцы) усе хлопцы маладыя, вясёлыя, дзяліліся ў каморы газэтамі й часапісямі, сокамі й цыгарэтамі, ня робячы звычайна розніцы паміж сідзельцамі. Яны звыклыя да салідарнасці. Я, калі сыходзіў, таксама падзяліўся з астатнімі неабходным. Ня тое, што "крутыя ўсмятку пацаны", якія ў ГАМе, проста лянуючыся набраць у бутэлькі, выдулі маю каністру вады, што мне толькі што сябры перадалі на судзе менавіта дзеля галадавання. Што з іх возьмеш, жывуць адно інстынктамі. Ды яшчэ адзін расеец з пагрозамі навучаў мяне, што я мушу з ім дзяліцца усім, што ёсць;)


Малюнкі на "сцэне".

Штопраўда, злачынцы, як і дзяжурныя, бываюць розныя. Напрыклад, Саша й Ігар па выхадзе (мне заставалася шчэ колькі сутак, а курыва зусім скончылася) закінулі мне невялічкую перадачку – пару пачакаў танных цыгарэт, якімі я зноў-жа падзяліўся з новымі "сядзельцамі". Быў і адзін нармалёвы дзяжурны (па выхадзе я з гонаром паціснуў яму руку), які наладзіў нам у каморы святло, чаму мы вельмі былі радыя, бо ад нашай літаратуры й у 23-яй было мала карысці. Нарэшце я здолеў пісаць, а моладзь – чытаць.




... й інш.

-За что задержанных избил?

-За дело! З "брацкага" фільма.


***

Як я ўжо казаў, сукаморнікі былі розныя. Некаторыя відавочна зайздросцілі палітычным у тым, што ў апошніх ёсць і родныя, і сябры, якія не забываюцца на сваех, клапоцяцца. Аднойчы, ужо пасля сыходу Міхала, Романа, Уладзімера й Пашы (у турме яшчэ заставаліся Саша з няўдалага Народнага Сходу й Алесь Макаеў з малення), адзін з алькашоў-напаўбамжоў з тых, каго нашыя палітычныя "грэлі" сваймі перадачамі, пачаў гнюсіць пра тое, што Маладафронтаўцы "працуюць за падачкі", што ім "даюць па пляшцы гарэлкі, мне расказвалі" і іншую бэтэшную брудную хлусьню. Рызыкоўна было гэна рабіць зь ягонага боку, але біць я яго ня стаў, хоць і вельмі хацелася даць хаця-б пару ляшчоў. Задаволіўся, як і ў выпадку з расейскім злачынчом, маральнаю перамогай.




Пераслед і надалейшыя катаванні

9.61. Не допускается преследование в любой форме административно арестованных и административно задержанных за обращение с предложениями, заявлениями или жалобами. Вытрымка з Правілаў.



Па начах і ранках тут заўважаюцца струмяні пары ад арыштантоў і "хукалкі"... З паўторнай скаргі ад 15.11.11.

***

Натуральна, што патрабаванні, нават законныя, часам выклікалі ў нязвыклых да падобнага турэмшчыкоў супрацьдзеяньне. Як я ўжо згадваў, за ваду, паперу й асадку, за прагулянкі, штодзённыя пісьмовыя выклікі лекароў (у турме ўмяне рэзка ўзьняўся ціск, часам даходзячы нават да 200, колькі разоў выклікалі хуткую) даводзілася плаціць амаль штодзённымі ператрусамі й сямісутачным карцэром. Калі-ж я пачынаў (13-га й 15.11.11.) патрабаваць пераводу мяне ў камору з дастатковым ацяпленнем і асвятленнем, да мяне перакідалі іншых няшчасных, якім даводзілася цярпець разом са мною, магчыма, з мэтаю ўзбурыць іх супроць мяне. Звычайная сталінская турма лукашэнкаўскай дыктатуры, умовы й мэтоды тыя-ж, калі не хужэйшыя. І тыя-ж калябарацыя, карупцыя, дэградацыя...


Няма гарачае вады? А яна павінная быць, хоць бы вы рабілі яе вось так)))

Сёння мне давялося мне перажыць чарговы асабісты ператрус, агляд рэчаў і "шмон" каморы, калі міліцыянты, што яго праводзілі, прынеслі ў памяшканне ў кішанях смецце й гульнявыя карты, якія раскідалі па каморы й закідалі цалком прыбіральню й "ачко". Я выклікаў дзяжурнага з тым, каб ён забачыў, што нарабілі ягоныя калегі. За гэна мяне кінулі ў карцар, дзе я, сталы чалавек з букетам хранічных хваробаў, узнятым ціскам, радыкулітам й хворымі лёккімі папросту ня выжыву. Са скаргі начальніку ЦІПу.



Пасьля таго, як усіх "задзяўбалі" штодзённыя ператрусы (міліцыянты ўсё шукалі чортаву флэшку ці хацелі людзей на мяне абазліць), Ігар зляпіў з "чарнушкі" загавораную дулю. І што вы думаеце – ператрусы спыніліся!))) Дарэчы, шчаслівую дулю я захаваў, каму трэба – забірайце)




Як заснеш)))

А за вакном то дождж, то сьнег

І спаці час, але як тут засьнеш)

Усё той-жа додждж, і той-жа сьнег

І толькі крыху не хапае цябе...))) Мая Крышталінская.


***




Спаць было складана, але ня столькі з прычыны, што спачатку моцна мулялі "набітыя" на голых дошках бакі, сколькі з-за начнога й ранішняга холаду. Таму меліся, аколькі то было магчыма, дрымануць удзень, пакуль цяплей, лепей за ўсё пасля абеду. Ноччы я амаль ня спаў. А каб заснуць галоднаму днём, ужываў мэтоды аўтотрэнінгу ці проста чытаў якую малітву, прыкладом:


Застаецца глядзець у парэпаную столь і маліцца)

Ойча наш, які ёсць у нябёсах,

Свяцеся ймя Тваё,

Прыйдзе валадарства Тваё...


...і да канца не дачытаў аніводнага разу, бо адразу выключаўся))) Сны былі кароткія, нейкіх прыгажунь сасніў толькі аднаго разу, астатнія сны былі чорна-белыя, звычайна сніліся (а-ж затрымлівалі мяне якраз на Дзяды) энкавэдысцкія каты, якія ўчынялі масавыя бойні. Ды й ня ведаю, што можна было насніць у цемры, холадзе, без інфармацыі...




Сцісла. /З нататак./

06.11.11. Незаконныя напад, затрыманне, збіццё, РАЎС, дзень не кармілі, канвойныя без бэджаў пагражалі, абражалі, не аддалі цыгарэты й не хацелі аддаваць акуляры, паскардзіўся на іх Есмантовічу й Яўсееву, санапрацоўка ня зробленая, прывезьлі ледзь не пад ранак, ноч ня спаў, заразіўся пэдыкулёзам. Ноччы сусед з часоткай пачаў "ламіцца на кармушку", баючыся, што суседзі саб'юць. Другі, ведаючы, што заўтрага суд, "саскочыў на бальнічку з апендыцытом".

07.11.11. 19 (3). Пададзеная скарга ў пракуратуру Ленінскага раёну Менска на напад і збіццё супрацоўнікамі міліцыі, у тым ліку Караваевым Ягорам Васільевічам і Івановым Алексеем Мікалаевічам, на пагрозы й абразы канвойнымі. Выклікаў хуткую на асведчанне на прадмет збіцця, хуткая засведчыла даведкаю N37322 (БСМП). Маюся з вошамі.


Святочныя жартоўныя паштоўкі палітз/к:)




08.11.11. Суд. ГАМ. Выхаваўчая размова. Злодзеі й алькаголікі выпіваюць мой 5-літровік вады для галадоўкі. Сутычка з расейскім злодзеем.

09.11.11. Суткі ўсіх трымалі ў ГАМе бяз ежы.

10.11.11 21 (3). Нарэшце добрая кампанія. Ператрус, вывад на пагулянку.

11.11.11. 23 (3). Ацкі ператрус.

12.11.11. 7-ы дзень галадоўкі. Адстойнік. Адзін. Укінулі Пашу, Сашу й Ігара. Чытаць немагчыма: цёмна. Вельмі зімна, баляць спіна, калені, ныркі.

13.11.11. Есмантовіч выдаў адзіны аркуш паперы. Ізноў была "хуткая". Нас сямёра, адзін спіць на падлозе. Сярод нас Роман.

14.11.11. Нас сем. Камора па-добраму пасміхваецца з Сашы, што на падлозе.

-Саша. Жонка ў цябе ці маладая?

-Да-а-а)))

-Харошая?

-Да-а-а))) Не. Харошая, толька п'ёт многа)))

15.11.11. Кіпень (пісаў заяўку, чакаў гадзіны з чатыры). Вывад.

16.11.11. Скандал з нявывадом. Прагулянка, кіпень (пісаў заяўку, чакаў паўдня), ператрус, хлопцы закінулі цыгарэтаў дый Саша падзяліўся запалкамі.

17.11.11. Засталіся адзіныя суткі. Можна падводзіць рахункі. Напісаў больш за дзясятак заяў і скаргаў, перажыў восем ператрусоў, памяняў чатыры "хаты".

18.11.11. Памыўка, прасмажка, падшыўка гузікоў, выхад у 13:25. Сустракае хворая жонка й адзіны журналіст (з Рацыі). Галоўная справа, што жывы)))





Пасля 12-сутачнае адсідкі сівыя валасы заўважна пацямнелі. Трэба, відаць, паўтарыць такую карысную тэрапію)))

/Працяг, пэўна, будзе))) /

07.12.11 1:32
загружаются комментарии

Юрась Навіцкі