Раство палітарыштанта / адрыўкі нататак, малюнкі, фота/ Частка 4-я.

/НЕПАЎНАГАДОВЫМ ДА ЧЫТАНЬНЯ НЕ РЭКАМАНДУЕЦЦА!!!/
Сон у Міколаву ноч (рукапісы не гараць)



Насамрэч, пісаць гэны аповяд пры сьвечцы было-б зручней... дык каб-жа-ж тыя cьвечкі дазвалялі...

Вось, новы паварот

Вось і вярнуўся я дадому пасьля чарговага арышту. Дзесяцісутачная галадоўка здароўя мне не дадала, дый юрыдычная кансультацыя была тэрмінова патрэбная, таму вырашыў было зьвярнуцца па дапамогу да арганізацыяў, якія яе мусяць аказваюць згодна свайму статусу. У Салідарнасьці мне памагчы абяцалі, але ня сёньня. Ёсьць такая завядзёнка ў Беларусоў, маўляў, каб вы прыйшлі ўчора – мы-б вас накармілі))) Вырашыў тады зьвярнуцца да Вясны, пра якую быў шмат добрага начуты. Але й там "не знайшлося накірункоў", па якіх мне можна было дапамагчы. Хіба што добраю парадаю. Зварачайцеся, сказалі, за матэр'яльнаю кампэнсацыяй да тых, хто вашыя правы парушаў))) Цікавы падыход, толькі й падумаў я. Хоцьці-няхоцькі, а давялося паварочваць вобжы назад, цягнуцца зноў на 'Крэсьціна...

Бывае-ж такое...

У ЦІПе, які ўжо стаў за год амаль родным, я адразу скіраваўся да загадчыка ўстановы (сабралі цалую нараду), дзе ва ўласьцівай мне манэры паставіў пытаньне рубам – альбо сплочвайце мне 15 мільёнаў Эўроў маральнае кампэнсацыі за зьдзекі, альбо засуджу вас у Гаазе! У Гаагу, бачучы мой ваяўнічы настрой і памятаючы аб лёсе таварышоў з брацкіх дыктатур, ніхто зь міліцыянтоў не схацеў, але й фінансавае пытаньне прывяло іх ў стан разгубленасьці – дзе ўзяць такія грошы?! Пачалі круціць, гандлявацца, маўляў, крызыс у іх і г.д. Як чалавеку добрай волі, давялося пайсьці на кампраміс, сыйшліся на пяці за месяц катаваньняў. Але я тут палічыў ім па тры зьмены плюс выходныя за падвоеную плату. Карацей, выйшла пад восем мільёнаў Эўроў. У жаху ад сумы міліцыянты запрапанавалі мне самому займацца продажам магчымага.

Засукаўшы рукавы

Па-першае, перасяліў арыштантоў у новае месца, папярэдне адабраўшы два лецішчы ад босаў КГБ. Прыдаліся тамтэйшыя канфэрэнц-залі (?), якія былі ператвораныя ў сьветлыя агульныя сталоўкі, спартзалі – у агульныя казармы, спатрэбіліся й саўна з басэйном; колькі памяшканьняў перарабіў на бібліятэку, трэнажоры й мэдычныя кабінеты. І дворыкі для прагулянак на сьвежым паветры знайшліся! Пакінуўшы кіраваць старога знаёмага – заўгаспа (намовіўшы таго па адмысловай мэтодыцы, каб ня шмат краў), вярнуўся ў былы ЦІП.

Мой Аль-Катрас

Палову ЦІПа вырашыў перарабіць на музэй-гатэль для заможных гасьцёў-капіталістых, перабудаваўшы частку камор на гатэльныя нумары са старажытнымі прыладамі катаваньня. Тут прыдаліся некаторыя зь міліцыянтоў-кAтoў, другую частку прыладзіў да аховы, намовіўшы, каб надта ня лаяліся, пераатэставаў іх. Верхні паверх пераладаваў пад невялічкі бардэль, у якім працаваць адразу-ж выказала жаданьне большая частка жаночага пэрсаналу. Іншыя знайшлі сабе даволі працы пры гатэлі. Цікавы момант: знайшоў у турэмных сутарэньнях зьняведама адкуль зьявіўшыя ся там колькі скрынак з ажурнымі карункавымі панчохамі, якія ў добрым настроі адразу-ж прэзэнтаваў пэрсаналу бардэля. Карацей кажучы, усе засталіся задаволенымі такім раскладом і пачалі сьвяткаваць: рожнакаляровыя балонікі, стужкі, кветкі, шампань і транспаранты... Ну, амаль усе распавёў, трэба ісьці даглядзець да канца. Дык і вам салодкіх сноў)




Сяброўская парада: не чытайце нанач жудасьнікоў, дык і ні насьніце жахоў)))

/Працяг будзе./

25.01.12 2:57
загружаются комментарии

Юрась Навіцкі