Экстрадыцыя беларускіх добраахвотнікаў 31.05.2016 4

Працягваем супрацьдзейнічаць спробам экстрадыцыі з Украіны беларускіх добраахвотнікаў. Звярнулі ўвагу на праблему генеральнага пракурора, як кіраўніка структуры, якая будзе непасрэдна задзейнічана ў працэсы экстрадыцыі, калі такія будуць адбывацца. Як гэта не парадаксальна, але тое, што цяперашні ўкраінскі генеральны пракурор не прафесійны юрыст, а прафесійны палітык, дае спадзяванні, што ён будзе глядзець на сутнасць адпаведных справаў, а не на тыя дакументы, якія будзе прадастаўляць (і якія лёгка намаляваць) беларускі бок. Тым больш, што ў свай час Юры Луцэнка таксама быццам бы згодна з законам, а на самой справе па палітычных матывах, трапіў за краты.



Цішоткі Атрада "Пагоня" у Менску 14.08.2015 4



Цяпер цішоткі Атрада "Пагоня" вы можаце набыць і ў Менску на ўправе БНФ (Чарнышэўскага, 3). Памеры: S,M,L. Кошт: 10 €.

Выручаныя сродкі пойдуць на патрэбы Атрада. Колькасць завезеных цішотак невялікая. У выпадку калі ж вы прыйдзеце і цішотак ужо не будзе, то напішыце на [email protected] і ў момант завозу новай партыі цішотак вам пра гэта паведамяць.

Крыніца



Братская война. За что воюет белорусский доброволец в Донбассе 17.06.2015 18



Один из наиболее авторитетных журналов Украины взял интервью у белорусского добровольца.

Боец с позывным Ким рассказал Фокусу о белорусском отряде "Пагоня" и том, почему он больше не злится на отдыхающих в клубах украинцев

По происхождению я белорус, украинец и поляк. На Майдане был около месяца. Во время столкновений получил черепно-мозговую травму и уехал домой в Минск. Это был мой первый визит в Украину.  

От советской власти пострадало много моих родственников. Возможно, поэтому судьба украинцев мне небезразлична: я считаю, что у белорусского и украинского народа общий враг — Кремль.

Последние годы меня преследовали белорусские власти: я долго был в оппозиции, но потом в ней разочаровался. Я националист, считаю себя умеренно-правым.

Когда началась война на востоке Украины, я не мог остаться в стороне. Пытался вступить в батальон "Донбасс", но не получилось: не дозвонился по указанным в социальной сети телефонам. Потом узнал, что белорусский отряд "Пагоня" набирает добровольцев для участия в боевых действиях в АТО. Написал им. Спустя какое-то время меня пригласили на собеседование. У меня не было военного образования и опыта участия в боевых действиях. Я журналист.

У меня была возможность попасть в "Азов", "Айдар" или "Донбасс". Я был в самом первом наборе, поэтому оказался в "Азове". В Украину приехал в июле. В батальоне мы проходили тактическую и медицинскую подготовку. Потом был курс молодого бойца и отправка в АТО. Сейчас новобранцы тренируются по последним методикам — проходят курс "Азов-Спартан". В его основе курс подготовки морских котиков в США. Это серьёзное испытание. Люди, у которых проблемы с психологической выносливостью, на этом этапе отвеиваются."Пагоня" — не самостоятельная боевая единица. Это скорее народная организация, объединение воюющих белорусов. После того как добровольцы проходят отбор, их отправляют в украинские добровольческие батальоны. Отбор заключается в анкетировании и собеседованиях, психологических тестах. Вопросы составлены так, что человек рано или поздно "проколется" на какой-то мелочи, если врёт. Потом добровольцы проходят общевойсковые тренировки, но без оружия.

На войне каждая минута непредсказуема. Можно пить кофе в окопе, а через секунду умереть. Это огромное испытание: за один день я потерял двух очень близких друзей.

Во время первых ротаций было тяжело видеть, что люди отдыхают, живут своей жизнью. Как так? Мы приехали защищать вашу страну, а вы бухаете по клубам, жалуетесь, что всё плохо, и ничего не делаете. Теперь, после долгого пребывания на фронте, понимаю, что война не для всех. Я воюю для того, чтобы эта мирная жизнь такой и оставалась. Ребята, которые не прошли войну, в чём-то счастливее меня: они не знают многого. Но в чём-то у меня есть перед ними преимущество: я понимаю реальную цену жизни, цену дружбы гораздо больше, чем они. Они не переживали настолько сильные эмоции: леденящий страх, ярость.

Я участвовал во всех операциях "Азова", был ранен. Ни разу не пожалел, что ввязался во всё это. Я не чувствую себя инородным телом внутри организации: я такой же боец, как и все.

Я встречал людей, которых привлекает война. Случалось разговаривать с иностранцами, которые участвовали во многих войнах и уже не представляют своей жизни иначе. Но таких немного.

За Украину воюют около ста белорусов. Со стороны сепаратистов тоже есть мои соотечественники, правда, я их таковыми не считаю: это враги. Я знаю, что в Широкино на стороне сепаратистов воюют два белорусских милиционера.

В Широкино при очистке складов ребята недавно обнаружили нашивку с логотипом белорусской оппозиционной организации, которая была известна в 90-х годах. Это была странная находка. Первое напоминание о Беларуси по ту сторону фронта. Нашивка раньше не использовалась, она была абсолютно новой, лежала в пакете. Видно, берегли для особого случая. Мне кажется, что сепаратисты готовили какую-то провокацию. А этот логотип они неудачно выбрали в Google по запросу "белорусская оппозиционная организация".

Я доброволец и не получаю деньги за службу. Нас обувают, одевают, всем обеспечивают.

По возвращении домой ничего хорошего меня не ждёт. Уголовный кодекс республики Беларусь гласит, что наказанию подлежат лица, которые участвуют в вооружённом конфликте на территории иностранного государства, при этом не состоят в государственных воинских формированиях. Статья 133-я. Я нахожусь в регулярном воинском формировании и не подпадаю под эту статью. Другое дело, что белорусскому КГБ ничего не нужно доказывать. Всегда можно сказать, что при задержании ты ударил сотрудника милиции по лицу, повредил ему зубную эмаль и теперь получишь семь лет строгого режима.

К моим близким пока никто из спецслужб не приходил, возможно, потому, что я нигде не свечусь. Мои взгляды и взгляды моих родителей часто не совпадали, я к этому привык. Мать восприняла в штыки моё решение идти воевать. Она белоруска, но выросла в России, поэтому русский мир ей близок. Мы сошлись на том, что это моё решение.

Получение украинского гражданства — очень сложный вопрос. Несмотря на свои обещания, власти ничего не делают для того, чтобы помочь людям, которые воюют за их страну. Для того, чтобы ускорить процесс, нужно активно светиться в соцсетях, выступать, критиковать, лезть на рожон. Если тебя заметят, повысятся шансы получить хотя бы вид на жительство. Мне нужно получить украинское гражданство, чтобы легализовать своё пребывание здесь и иметь возможность безопасно ездить домой, в Беларусь.

Атраду “Пагоня” патрэбен відэадызайнер 13.06.2015 4

Атраду "Пагоня" патрэбна дапамога ў стварэнні прафесійнай відэа-застаўкі. Жадаючыя дапамагчы могуць пісаць на е-мэйл: [email protected]


Часопіс "Тиждень" пра Атрад "Пагоня" 16.05.2015 1



Свежы нумар часопіса «Украінскі Тиждень» амаль цалкам прысвечаны Беларусі. Ён выйшаў з бел-чырвона-белай вокладнай і заклікам «Жыве Беларусь!» на першай старонцы. Адзін з матэрыялаў прысвечаны беларусам, якія ваююць за Украіну. 

Тиждень.ua: Змагары. Як беларусы ваююць за Украіну

Ужо на Майдане стала прысутнічалі беларускія сцягі, таму што нямала прадстаўнікоў братняга народа падтрымала падзеі «Рэвалюцыі годнасці». А са смерцю Міхаіла Жызнеўскага іх удзел перастаў выклікаць якія-небудзь сумневы. З пачаткам баявых дзеянняў на Усходзе значная частка беларусаў-майданаўцаў, а такіх было каля паўсотні, разам са сваімі субратамі з Самаабароны Майдана рушылі на Данбас.

Да іх далучылася яшчэ некалькі дзесяткаў добраахвотнікаў з Беларусі. Увесь першы перыяд вайны, летам — восенню 2014 года, яны стаялі бок аб бок з такімі ж украінскімі добраахвотнікамі. Вось толькі інфармацыі пра іх вельмі мала, бо беларусы не афішуюць свайго ўдзелу ва ўкраінска-расійскай вайне з-за пераследаў на радзіме.



З самага пачатку вайны на Валыні быў сфармаваны атрад беларускіх добраахвотнікаў, які атрымаў назву «Пагоня» ў гонар старажытнага беларускага герба. Большасць добраахвотнікаў першай хвалі пасля патрапілі ў батальёны «Данбас» і «Азоў». Гэта тыя, хто пайшоў на фронт з Майдана, трапіў ва Украіну ў канцы вясны — пачатку лета 2014-га. Другая хваля — беларусы, якія прыехалі сюды пасля Мінска-1 або прыбылі на другую ратацыю. Вось яны ўжо амаль у поўным складзе апынуліся ў падраздзяленнях Добраахвотніцкага ўкраінскага корпуса «Правага сектара» і АУН. Паколькі на той момант і «Азоў», і «Данбас» ужо былі афіцыйнымі структурамі МУС, адпаведна там маглі служыць толькі грамадзяне Украіны.

Абсалютна ўсе беларусы ваявалі ў складзе, зразумела, добраахвотніцкіх батальёнаў, таму што ў шэрагах Узброеных сіл яны не маглі служыць ні тады, ні цяпер, бо, па заканадаўстве, там маюць права знаходзіцца толькі грамадзяне Украіны. Толькі цяпер, пасля года жорсткай вайны, у якой такія добраахвотнікі добра паслужылі, у Вярхоўнай Рады дайшлі рукі да гэтага пытання. Але большасць беларусаў ужо з’ехала з фронту ці ўвогуле з Украіны. На сёння некалькі іх служыць тут у якасці інструктараў, у прыватнасці ў батальёне «Азоў». Але яны не прымаюць непасрэднага ўдзелу ў баявых дзеяннях.

Атрымаць інфармацыю пра беларусаў-добраахвотнікаў вельмі складана, бо ніхто і ніколі не сістэматызаваў яе. Таму дадзеныя аб агульнай колькасці ў розных крыніц розныя. Так, беларуская апазіцыя апублікавала лічбу больш за 200 байцоў. Аднак пасля апытання ўсіх добраахвотніцкіх злучэнняў Тиждень.ua прыйшоў да высновы, што рэальнай з’яўляецца лічба 80-100 чалавек за час канфлікту ў складзе ўсіх батальёнаў. Па словах беларусаў, з якімі нам удалося пагутарыць, добраахвотнікі ехалі пераважна з цэнтральных абласцей нашага суседа і Мінска. З больш русіфікаванага прамысловага усходу краіны не прыбыў амаль ніхто.

Напрыклад, баец-беларус з пазыўным «Кент» з 5-га батальёна ДУК ПС, на жаль, ужо нябожчык, адкрыта казаў, што ваюе ва Украіне дзеля таго, каб заўтра вайна з Расіі не прыйшла на яго родную зямлю. Такога меркавання прытрымліваецца нямала яго землякоў, якія прыехалі ваяваць за Украіну.

Афіцыйны Мінск, мякка кажучы, зусім не вітае ўдзелу сваіх грамадзян у гэтым канфлікце, прычым з абодвух бакоў: хоць з украінскага, хоць з расійска-сепаратысцкага (сярод іх таксама трапляюцца «саўкова-ідэйныя» беларусы). І дома гэтых людзей чакае паўнавартасны турэмны тэрмін за найміцтва. Таму беларусы, у адрозненне ад нашых добраахвотнікаў, зусім не гараць жаданнем мець зносіны з журналістамі ці неяк свяціцца ў СМІ. Асабліва калі гаворка ідзе пра сябраў апазіцыйных Лукашэнке палітычных арганізацый.

З гэтай прычыны беларусы, акрамя згаданай «Пагоні», якая цяпер цалкам заканспіравала сваю дзейнасць і колькасць, ніколі не мелі асобнага этнічнага злучэння ў складзе ўкраінскіх Узброеных сіл накшталт чачэнскага батальёна.

Удзел беларусаў ва ўкраінска-расійскай вайне не быў занадта значны па колькасці, але меў немалы станоўчы прапагандысцкі эфект. Прыемна, што на нашым баку іх ваявала больш, чым на расійска-сепаратысцкім, і яны былі актыўнымі. Што і не дзіўна, бо на баку тэрарыстаў выступілі людзі з савецка-расійскай ментальнасцю, адзінай беларускай прыкметай якіх была наяўнасць адпаведнага грамадзянства. Тады як украінскі бок падтрымалі менавіта ідэйныя патрыёты.

*Змагар — бел. паўстанец, камбатант, так звычайна называюць удзельнікаў патрыятычных арганізацый у сучаснай Беларусі.


Сёння Україна, заўтра Беларусь! 13.04.2015


Сустрэча з “Чубом”, якога я ведаю з Памаранчавай рэвалюцыі, прымусіла ўспомніць тыя часы, калі Україна не ваявала. Тады ўкраінцам яшчэ можна было расказаць як у Беларусі кепска з правамі беларусаў. Зараз жа на фоне трагедыяў тысяч сем’яў пытанне дыктатуры ў Беларусі для ўкраінцаў выглядае абсалютна не цікавым.

Прычыніўся ў свой час да адпраўкі на акцыі пратэсту ў Беларусь дзесяткаў украінцаў. Частка з іх была ў выніку затрымана беларускімі спецслужбамі. Буду час ад часу распавядаць пра іх. Часткова таму што гэта так ці інакш ўжо гісторыя ўкраінска-беларускіх узаемаадносін (як і частка гісторыі факт удзелу беларусаў у вайне на баку Украіны), часткова каб беларусам не было так сумна, што ва Украіне іх праблемы нікому не цікавыя (проста такія часы, часы зменяцца - і сітуацыя разам з ёй).

Паколькі закрануў тэму вайны, то пачну распавядаць пра ўкраінцаў з гэтага спісу, якія ўдзельнічаюць у ёй. Паўло Данільчук - мой сябар і ўжо легендарная асоба для Валыні, заснавальнік майданаўскай сотні “Волинська Січ”, заснавальнік “Правага сектара” на Валыні, баец “Азову”, дэпутат Луцкай гарадской рады.



Паўло разам яшчэ з 5 украінцамі быў на Плошчы 2006 года. Пасля ўскладання Мілінкевічам кветак на Плошчы Перамогі ўкраінцы з пагрозай зброяй былі затрыманыя КДБ-шнікамі ў метро. Далей была дэпартацыя і забарона ўезду ў Беларусь на 5 год.

Чамадан! Вакзал! Кіеў! Турма! 04.03.2015 1


Амбасадарам Украіны ў Беларусі да гэтага часу з’яўляецца чалавек, супраць якога Генеральнай Пракуратурай Украіны яшчэ паўгады таму было адкрыта больш за 50!!!! крымінальных справаў “за актыўны ўдзел у знішчэнні тылавога забеспячэння ўкраінскай арміі”!

Cярод іншага, гэта ў выніку і прывяло да таго, што ў пачатку 2014 года Украіна не змагла супрацьстаяць Расіі ў Крыме ды прынесла шматлікія ахвяры сярод украінскіх вайскоўцаў падчас так званай АТО ў Луганскай і Данецкай абласцях.

Ок, яго віна яшчэ не даказаная ў судзе, але гэта чалавек, які ў свой час быў дарадцам Януковіча, калі той працаваў прэм’ер-міністрам і быў прэзідэнтам. Па сяброўстве Януковіч і назначыў яго амбасадарам. І нягледзячы на ўсё, Міхаіл Ежэль усё яшчэ з’яўляецца афіцыйным прадстаўніком Украіны ў Беларусі!

Па законе ён павінен быў бы ўжо даўным даўно знаходзіцца ў СІЗА, а па справядлівасці - вісець на слупе (у яго віне па знічшэнні ўкраінскага войска я не сумняюся).

Непрыязнасць у мяне да гэтага дыпламатычнага чма яшчэ і з-за таго, што калі 22 студзеня 2015 года ў Мінску за праяву салідарнасці з Украінай было арыштавана 9 актывістаў, Ежэль як прадстаўнік Украіны ў Беларусі на гэта ніяк не адрэагаваў.

Доўга не хацеў пісаць пра асобу Ежэля, бо спадзяваўся, што ўкраінскія ўлады яго ўсё ж такі звольняць. Але прайшоў год пасля Майдану, а чалавек Януковіча як быў амбасадарам у Беларусі, так ім і застаецца. Разумею, што ўкраінскім журналістам і ўкраінскаму грамадству на фоне вайны зараз трохі не да такой нікчэмнай асобы як нейкі Ежэль, але гэтая вайна адбываецца таксама і з-за ранейшай дзейнасці цяперашняга вашага амбасадара і былога міністра абароны. У сваю чаргу, ён спрабуе ціха адсядзецца ў Беларусі і пазбегнуць пакарання.

Для мяне зараз з’яўляецца прынцыповай справай выйсці на прадстаўнікоў украінскіх уладаў рознага ўзроўню і растлумачыць ім, што Ежэля ўсё ж такі час як мінімум звольніць.

У Кіеве напішуць беларускую дыктоўку (відэа) 25.02.2015

25 лютага ва ўкраінскай сталіцы з нагоды Міжнароднага дня роднай мовы а 19 гадзіне ў офісе Цэнтра дэмакратыі «Новая Эўропа» (станцыя мэтро Плошча Льва Таўстога, вуліца Антоновіча ЗБ (былая Горкага), другі паверх) адбудзецца агульнабеларуская дыктоўка.


Загрузка плеера

Беларускі скандал на чэмпіянаце свету па хакеі 03.05.2013 21



Арганізатары Чэмпіянату свету па хакеі выклікалі на беларусаў за бел-чырвона-белыя сцягі на трыбунах паліцыю. Сцягі, дзякуючы падтрымцы шведскіх заўзятараў, атрымалася абараніць. Аднак арганізатары паабяцалі, што больш беларусаў з нацыянальнымі сцягамі на трыбуну не пусцяць. Інфармацыя ад Анатоля Міхнаўца з "Беларускай Нацыянальнай Памяці".

Знаёмая мне сітуацыя па чэмпіянату Еўропы па баскетболу ў Быдгашчы. Разруліць яе думаю хутка не атрымаецца. Па-любому была скарга на сцягі ад афіцыйнай беларускай дэлегацыі. Тым больш матч жа глядзеў самі ведаеце хто. Таму адзіны выхад на гэты момант: прыходзіць са сцягамі далей. Даваць іх для праносу тым жа шведскім і фінскім заўзятарам і спрабаваць вывешваць іх. Момант калі паліцыя і ахова будуць гэтаму перашкаджаць, здымаць на камеру. Калі арганізатары хочуць скандала, то яны павінны яго атрымаць у поўнай меры...

Удзельнік кампаніі “Украінская музыка для Беларусі” з міні-турам па нашай краіне 19.03.2013

У Мінску (22 сакавіка), Гародні (23 сакавіка) і Берасці (24 сакавіка) з сольным канцэртам выступіць лідэр украінскага гурта “Фіолет” Сяргей Мартынюк.
 
У 2011 годзе гурт “Фіолет” з песняй “Месца пакуты” стаў першым удзельнікам  кампанія “Украінская музыка для Беларусі”, у межах якой украінскія музыкі заспявалі песні на беларускай мове на пратэстную тэматыку.
 
Ініцыятарам кампаніі выступіла міжнародная арганізацыя Цэнтр“Супрацоўніцтва без межаў”.


Загрузка плеера

 
Па выніках музычнага сезону 2010-2011 года песня “Месца пакуты” была прызнаная адной з найлепшых на найбольш папулярным музычным партале Беларусі “Тузіне Гітоў”. Пераможца конкурса вызначаўся праз галасаванне і рэцэнзіі музычных крытыкаў. Песня  украінскага гурта заняла 4 месца сярод 69 кампазіцый, якія былі прадстаўленыя на партале цягам года.
 
Інтэрв’ю перад міні-турам Сяргея Мартынюка парталу “Тузін Гітоў”: http://tuzin.fm/article/66484/

Працягваем ва Украіне кампанію ў падтрымку Змітра Дашкевіча (відэа) 17.09.2012

У гэты раз з відэа-зваротам ў падтрымку беларускага палітвязня Змітра Дашкевіча выступіў украінскі акцёр, тэлевядучы, шоўмен і музыкант Антон Мухарскі (сцэнічнае імя Орест Лютий).
Загрузка плеера
Читать дальше...

Кампания "Спасём Свитязь!" 24.08.2012 1

В рамках деятельности Центра "Сотрудничество без границ" начали кампанию по спасению Шацких озёр и озера Свитязя в Украине от бизнесмена Юрия Чижа, который как известно является лицом особо приближённым к президенту Беларуси. Суть проблемы в том, что в результате  разработки в Брестской области мелового месторождения "Хотиславское", которое принадлежит Чижу, эти самые озера могут омелеть и исчезнуть. 22 августа в Луцке прошла пресс-конференция, связанная с началом кампании "Спасём Свитязь!". Участие в ней приняли депутат Волынской областной рады Игорь Гузь и бывший директор Шацкого национального парка Владимир Захарко. Они рассказали о планах кампании и презентовали сайт инициативы.
Читать дальше...

"Бандерштат" и белорусы (фото) 15.08.2012 3

Около украинского города Луцк в очередной раз прошёл музыкальный фестиваль "Бандерштат", посвящённый памяти национального героя Украины, руководителя Организации украинских националистов Степана Бандеры и всех воинов Украинской Повстанческой Армии.
Читать дальше...

Ломаем только тех, кто не может cломать нас 23.02.2012

Мой друг и коллега по работе в Центре "Сотрудничество без границ" Игорь Гузь получил ответ на своё письмо украинскому послу в Беларуси Виктору Тихонову.
Читать дальше...
Читать другие новости