Першая афіцыйная прамова старшыні Маладога Фронта Яўгена Глаголеў-Васьковіча 15.01.2018

Шаноўнае спадарства! Мы маем цярплівасць і ўмеем слугаваць. Разам мы можам змяніць свет да лепшага. Для дэмакратычнага згуртавання Беларусі надышлі цяжкія часы. Бо наш шлях да дабрабыту Айчыны зацягнуўся. Мы вельмі безадказна ставіліся да свайго паклікання. Доўгі час мы лічылі сябе галоўнаю меркаю каштоўнасцяў нашага народу. І пры гэтым забываліся на сваё слугаванне. Мы празмерна жадалі атрымаць дарунак за сваю прынцыповую палітычную пазіцыю. Але мы забыліся пра пошук славы, гонару й бессмяротнасці ў добрых дзеях. Аднак мы ведаем, што выпрабаванне робіцца цярплівасцю. А цярплівасць павінна мець дасканалае дзеянне. Тады мы будзем дасканалымі ва ўсёй паўнаце, без нікай пахібы. Толькі так мы пераможам.

Яўген Глаголеў-Васьковіч і Зміцер Дашкевіч (справа)

У «Маладога Фронта» было разуменне, што неабходна мяняць падыход да палітычнай дзейнасці. Аднак мы не ведалі, як гэта ажыццявіць. Цяпер мы гэта можам. Мы зразумелі, што нашыя каштоўнасці значна больш важныя за ідэалагічныя перавагі. І адна з іх -трывуча слугаваць на карысць Айчыны.

Сапраўды, каштоўнасці нашыя вялікія. Яны ўваходзяць у душу назаўжды. І таму няма былых «маладафронтаўцаў». Нават калі кожны з нас рассеіцца па ўсім свеце. Нават тады мы адзінае цэлае. Бо «Малады Фронт» — міжнароднае аб’яднанне. Яно мае багатую гісторю. За гэты час адбылося шмат чаго. Аднак нязменным застаецца спрадвечны прынцып: Старыны не рушыць, навіны не ўводзіць.

І вось я, Яўген Глаголеў-Васьковіч, урачыста заяўляю, што буду добрасумленна выконваць абавязкі старшыні «Маладога Фронту». У поўнай меры маіх сілаў буду падтрымліваць, ахоўваць і абараняць Каштоўнасці аргаізацыі.

Таксама хачу паведаміць пра нашае бачанне Беларусі ў геапалітчнай прасторы. Склалася так, што народы паміж Чорным і Балтыйскім марамі маюць гістарычную супольнасць. Таму мы бачым развіццё нашай краіны ў ручве аб’днання дзяржаў дадзенага рэгіёна. Да гэтага мы прыкладаем максімум намаганняў.

Ажыцяўляючы палітычную дзейнасць, мы займелі ўласныя традыцыі й прынцыпы. І яны добра адлюстраваныя ў наступных словах:

Вось стаю каля дзвярэй і стукаю. Калі хто пачуе Мой голас і адчыніць дзверы, увайду да яго і буду вячэраць з ім, а ён са Мною.
(Адкрыццё, 3:20)
Але не так няхай будзе сярод вас: хто хоча быць большым сярод вас, няхай будзе вам слугою; хто хоча сярод вас быць першым, няхай будзе нявольнікам усіх. Бо і Сын Чалавечы не для таго прыйшоў, каб Яму служылі, але каб служыць і аддаць жыццё сваё для адкуплення многіх.
(ад Марка, 10:43–45)

Мы верым, што Бог кiруе сусветам у адпаведнасцi са сваiм намерам. Мы маем толькi выбар: выконваць Ягоную волю альбо супрацiўляцца ёй. I Пан вядзе за сабой таго, хто Яму падпарадкоўваецца. А таго, хто супрацiўляецца, Ён цягне за сабой. Але так цi iнакш, волю Ягоную выконваюць усе.

Хачу сказаць, што «маладафронтавец» — гэта прыклад бездакорнага палiтыка. Таму мы павiнны адпавядаць ускладзенаму на нас паклiканню. I няхай каштоўнасцi «Маладога Фронту» будуць паўсюль, дзе ёсць кожны з нас.

Сцяг з подпісамі байцоў АТА

Таксама варта адзначыць, што цэлы арганiзм — нiшто без усiх складаючых яго частак. I калi адна з iх хворая, то хворы ўвесь арганiзм. Таму можна ўпэўнена сказаць: гонар асобы — дабрабыт грамадства.

Кожны з нас кувае агульную перамогу. Мы зноў станем магутнай арганiзацыяй. Да нас, як i раней, будуць прыслухоўвацца на нацыянальным i мiжнародным узроўнях. I мы зноўку ўзвысiм праўду!

I калi ўжо ёсць на тое воля Божая — «Малады Фронт» iзноў на чале беларускай палiтыкi.

Старшыня МФ, Яўген Глаголеў-Васьковіч

«Бардзюр, што Эвэрэст» 10.04.2017

Бабруйскія актывісты «Нашага Дому» правялі пэрфоманс «Бардзюр, што Эвэрэст». Яны прайшлі зь дзіцячым вазком з пункту «А» ў пункт «Б». А гэта значыць — ад прыпынку «18-ая школа», што на Менскае вуліцы, да гарадзкое бальніцы імя Марзона.

Мэта акцыі — адлюстраваць недаступнасьць для грамадзянаў найбольш кароткіх маршрутаў пераходу ў цэнтры гораду. Прычым грамадзянаў, у каторых ёсьць цяжкасьці зь перасоўваньнем. І тое, што быў выкарыстаны менавіта дзіцячы вазок зь немаўляткам у ім... Гэта паказвае шырыню людзей, каторых кранае такая праблема. І, як апынулася, пытаньне цяжкасьці перасоўваньня паўстае ня толькі перад інвалідамі-вазочнікамі.

Сустракалася шмат высокіх бардзюраў. Гэта вымушала, часам, ісьці на праезную частку. Канешне, калі перасоўваецца мужчына, то такіх выпадкаў меней. Аднак не заўжды жанчыны могуць скарыстацца такою дапамогаю. Вось і паўстае тады пытаньне, што больш бясьпечна?.. Караскацца на празьмерна высокі бардзюр? Ёсьць рызыка перакульваньня вазка. Ісьці па праезнае частцы? Верагоднасьць патрапіць пад колы аўтамабіля.

У выніку, зь невялічкімі прыгодамі, актывісты «Нашага Дому» дасягнулі мэты. Ля цэнтральнага ўваходу ў бальніцу былі больш, чым праз гадзіну. Дзіцячы вазок не разваліўся. Немаўлятка цэлае (крыху хныкала ад трасеньня). Самі актывісты — крыху стомленыя.


Фота з пэрфомансу можна прагледзець па дадзеных спасылках:
1) Пачатак
2) Вялізарны бардзюр
3) Небясьпечная вандроўка
4) Хто зьеў асфальт?
5) Фініш!..


Страницы: 1
Читать другие новости

Яўген Васьковіч