КАБ НЕ БЫЛО ВАЙНЫ! 15.09.2015 3

Лідар Кансерватыўна-хрысціянскай партыі – БНФ Зянон Пазняк і старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі Івонка Сурвіла ў інтэрв'ю Беларускай Радыё Рацыя выказалі сваю трывогу наконт дамоўленнасцяў Лукашэнкі з Крамлём аб размяшчэнні на тэрыторыі Беларусі расейскай авіяцыйнай базы. Абодва кажуць пра сапраўдную акупацыю Беларусі і неабходнасць арганізацыі народнага супраціву.
З гэтым цяжка не пагадзіцца, але я б звярнуў увагу на іншае – Крэмль уцягвае Беларусь, фактычна акупаваную ім у лістападзе 1996 года, у вайну з усім цывілізаваным светам. І на гэта паказваюць наступныя падзеі.
Літаральна ў той жа дзень, 2 верасня, калі ўрадам Расеі было прынята рашэнне “Аб прадстаўленні прэзідэнту Расійскай Федэрацыі прапановы аб падпісанні пагаднення паміж Расійскай Федэрацыяй і Рэспублікай Беларусь аб расійскай авіяцыйнай базе на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь”, у Кіеве адбылося пасяджэнні Рады нацыянальнай бяспекі і абароны (РНБА) Украіны, на якім быў ухвалены праект новай Ваеннай дактрыны Украіны.
Гэтым дакументам замацоўваецца статус Расійскай Федэрацыі як ваеннага праціўніка, Украіна адмаўляецца ад пазаблокавага статусу і аднаўляе курс на ўступленне ў НАТА. Пасяджэнне РНБА 22 верасня па зацверджэнні ваеннай дактрыны Украіны адбудзецца з удзелам генеральнага сакратара НАТА Йенса Сталтэнберга.
З улікам ваеннай агрэсіі Расеі супраць Украіны і пералічаных падзеяў, Беларусі да статусу "ваенны праціўнік" для нашай паўднёвай суседкі - адзін крок. Гэтаму спрыяюць і расейскія базы на нашай зямлі, і ўдзел у рознага роду ваенных вучэннях кшталту "Славянскага братэрства 2015".
Ужо не цяжка спрагназаваць, як надалей будуць развівацца падзеі.
З прыняццем новай Ваеннай дактрыны Украіна павінна для вырашэння ваеннага канфлікту з Расеяй прыняць і новую палітыка-прававую сістэму каардынатаў - адмовіцца ад Менскіх пагадненняў на карысць Будапешцкага мемарандума аб гарантыях бяспекі ў сувязі з яе далучэннем да Дагавора аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі. Асабіста я ўжо не ўяўляю магчымасці ўнясення зменаў у Канстытуцыю Украіны праз пагрозу
ужывання сілы “ваенным праціўнікам”. Пра вяртанне да “Будапешту” ужо кажа і перамоўшчык па "Менску" ад Украіны Леанід Кучма.
І тут падыходзіць чарга да Беларусі.
Месяц таму ў інтэрв'ю "Беларускай праўдзе" я паказваў на тое, што абавязкі па Будапешцкім мемарандуме Расея парушыла спачатку ў дачыненні да Беларусі 22 лістапада 1996, калі яна навязала варагуючым бакам (Лукашэнка – Вярхоўны Савет 13-га склікання) падпісанне пагаднення "Аб грамадска-палітычнай сітуацыі і канстытуцыйнай рэформе ў Рэспубліцы Беларусь". Так Расея пасадзіла ў сваёй вотчыне (яна так лічыць) Лукашэнку на пажыццёвае праўленне і, дзякуючы гэтаму, яна цяпер падпісвае дамовы па ваенных базах на Беларусі сама з сабой.
Зараз я ў роспачы. Як “арганізаваць народны супраціў”, калі лідары апазыцыі не стаяць на пазыцыях вершавенства права і не прытрымліваюцца заключэння па рэферэндуму-1996 Спецкамісіі ВС-13 пад кіраўніцтвам Віктара Ганчара? Гэтыя ж “пераабранні” беларускага дыктатара ды пікетаванні за "свабодныя выбары без ягонага ўдзелу", відавочна, на руку Крамлю.
Хутка ўкраінцы па Будапешцкім мемарандуме будуць штурхаць нас у спіну. Таму я прапаную паскорыць працу па “арганізацыі народнага супраціву”, у першую чаргу, падпісантамі Віленскага мемарандуму "Аб захадах для забеспячэння незалежнасці Беларусі", які быў прыняты 3 лістапада 2012 пад эгідай Рады БНР.
Прапаную арганізацыям, якія ўзялі на сябе адказнасць за лёс Бацькаўшчыны ў межах Віленскага мемарандуму, тэрмінова прадставіць на суд грамадскасці захады па абароне яе незалежнасці. Іх рэалізацыя і стане тым актыўным грамадскім супрацівам крамлёўскім высілкам уцягвання Беларусі ў вайну.
У сваёй заяве з нагоды 20-годдзя падпісання Будапешцкага мемарандума аб гарантыях бяспекі для Беларусі і Украіны Рада БНР, спасылаючыся на пункты “Мемарандуму аб захадах для забеспячэння незалежнасці Беларусі”, заклікала ўсе беларускія палітычныя сілы да здзейснення ўсіх магчымых міжнародных захадаў дзеля гарантавання незалежнасці Беларусі ў становішчы, калі наяўныя гарантыi паказваюць сваю недастатковасьць.
Зараз такія міжнародныя захады здзяйсняюцца ў межах Стратэгіі “Усходняе партнерства: інфармацыйнае грамадства замест вайны”. “Каб не было вайны” - стратэгія прадуглежвае дэмантаж рэжыма неабмежаванай асабістай улады Аляксандра Лукашэнкі згодна з артыкулам 88 Канствтуцыі Рэспулікі Беларусь – адхіленне ад улады.
Старшыня і сябры Прэзыдыюму Рады БНР пацвердзілі ў Віленскім мемарандуме адданасць мэце спаўнення свайго статутнага мандату, умовамі якога есць абранне дэмакратычнай ўлады на свабодных выбарах пры гарантаванай дзяржаўнай незалежнасці.
Улічваючы гэтую мэту Рады, а таксама патрэбу больш шчыльнага ўзаемадзеяння на нацыянальным і міжнародным узроўні па аднаўленні гарантыяў бяспекі для Беларусі і Украіны па Будапешцкім мемарандуме, прапаную ў бліжэйшы час арганізаваць нараду падпісантаў Віленскага мемарандума ў Кіеве. Такая нарада з удзелам прадстаўнікоў украінскіх дзяржаўных струтураў з аднаго боку павысіць міжнародную суб’екьнасць Рады БНР, як рэзэрвовага палітычнага дэпазытара беларускай незалежнай дзяржаўнай традыцыі, а з другога, дасць яскравы сігнал міжнароднай супольнасці аб неабходнасці выпрацоўкі сумеснай стратэгіі па аднаўленні рэжыма бяспекі ў рэгіёне АБСЕ ва ўмовах, калі гарантыі бяспекі па Будапешцкім мемарандуме з-за рэалпалітыцы не дзейнічаюць.
Падводзячы рысу, хацеў бы нагадаць працу «У цені гвалту» эканоміста Дугласа Норта, за якую ён атрымаў нобелеўскую прэмію. Паводле ягонай тэорыі, сёння працэс пераразмеркавання «патэнцыялу гвалту» з нацыянальнага ўзроўню (Рэвалюцыя Годнасці ва Украіне) перамясціўся на рэгіянальны (ваеннае супрацьстаянне з Крамлём). Не прызнаючы тэрытарыядьную цэласнасць Украіны і анэксію Расеяй Крыму, Лукашэнка фактычна на яе баку ў супрацьстаянні з цівілізаваным светам пакуль у міжнародна-прававым вымярэнні. Ад гэтага адзін крок да супрацьстаяння ваеннага!

ПА ТЭМЕ:

2.Апытаныя DW эксперты лічаць, што на фоне ўкраінскага крызісу размяшчэнне пастаяннага ваеннага кантынгенту Расеі ў Беларусі будзе спрыяць росту напружанасці ў рэгіёне. Тым больш што некаторыя палажэнні пагаднення не выключаюць у далейшым дыслакацыі ў Беларусі і іншых відаў узбраенняў і расейскіх вайсковых груповак.

Страницы: 1
Читать другие новости

Игорь Ледник