Востраў пацаноў.

Ну, паколькі гэта блог, то я без прэамбулаў. На гэты раз мне не падабаецца востраў слёз. 
Па-першае, гэта проста уродскі помнік. Суб'ектыўна, канешне. 
Па-другое, у нас куды ні плюнь - паўсюль абеліск загінулым недзе і неяк. Таму ўзнікае пытанне, навошта смуткаваць яшчэ і пасярод Свіслачы? Чаму не на Плошчы Перамогі ці каля Стэлы? І я скажу, чаму. Таму, што ў нас пры ўладзе і бабле вельмі спецыфічныя людзі. Якія не ўмеюць проста сказаць. Яны умеюць толькі праараць на вуха. Гэта традыцыя няўмення камунікаваць. Іх стыль - гэта "эх, яблычка", і "украсць так миллион, любить так королеву". Слухаць музло на увесь вагон, сварыцца з бабай на ўсю вуліцу. Яны спінным мозгам разумеюць, што горад - лепей за вёску, а цэнтар горада лепей за Гатава, але не могуць растлумачыць, чаму. 
Адпаведна, калі яны будуюць дом, то гэта павінен быть "самы ах...ы дом у самым цэнтры". калі гатэль - то зноў у цэнтры, калі "помнік пацанам", то "так, шоп ніхто міма не прашол" - у цэнтры. Для іх горад - не горад, а палігон, на якім можна пабудаваць самую высокую піраміду, усё як закладзена ў генах, якія не заткнуць. 
Таму калі будуецца помнік, то ён мусіць быць максімальна пошлы як песні Круга і максімальна ж пафасны. Бо інакш - як праслязіцца? Нельга аплакваць сваіх дома ці ў парку. Трэба плакаць ля помніка. У цэнтры горада. На спецыяльным месцы. Сярод вады. І каб бабло кідаць праз краты шчодрай жменяю. А богу маліцца трэба у самага ах...га храма ўсіх святых. І каб прыступак было шмат і купалоў шмат. І па-багатаму.

.
25.01.16 17:03



Cервис комментирования Disqus позволяет легко авторизоваться через фэйсбук и твиттер, а также напрямую в Disqus. Даёт возможность репостить комментарии в фэйсбук, а также использовать изображения. 
Подробнее читайте здесь.
Ветеранам Клуба Партизан, мы оставляем и старую форму авторизации.
 
загружаются комментарии

Стась Карпаў